Hekkers

 

 

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik zag één pioenroos in bloei staan. Dat was zaterdag, de dag nadat Ron en Arwen naar Nederland terug reisden. Dat is ieder jaar hetzelfde. Net als ze weg zijn springt de eerste knop open. Zo niet onze vriendschap. Die bloeit als vanzelf weer als een weelderig veld vol wilde bloemen waar dan ineens weer verrassend mooie exemplaren tussen zitten.

Arwen had een beetje de balen. Het kwam door die strobalen, waardoor er veel minder onkruid in de moestuin staat. De plek waar ze zich terug kan trekken, genietend van de zon terwijl haar handen, gestoken in mooi passende tuinhandschoentjes, het onkruid de grond uit trekken. Ik moest lachen om haar opmerking, omdat ik haar overal in de tuin tegen kwam terwijl ze druk doende was met een grasschaar of met haar handen. Maar, wierp ze tegen, ik heb al een heel boek uitgelezen. Ik zei alleen maar: goh en dat in twee weken? We moesten er samen om lachen.

Ondertussen was Ron aan het “hekken”. Zo ongeveer het tegenovergestelde van een hacker, die juist overal naar binnen wil. Hij begon met de hekjes van de waterput waar hij de haakjes verving voor mooi passende sluitingen. Daarna kwam het hek aan de voorkant. Dat kan nu open blijven staan. Aan beide zijden staan nu klippen waar het hek invalt, zodat de wind er geen vat op kan krijgen als je er met de auto doorheen wilt rijden. Dat scheelt voor ons weer een ergernis. Het geklooi met stenen om het hek op zijn plaats te houden behoort tot de verleden tijd. Ook timmerde hij extra planken aan de onderkant, zodat onze Sissi niet zomaar de straat op kan kruipen. Het volgende hek kwam in de eerste moestuin, dat hoognodig vervangen moest worden. Het oude hek mocht eigenlijk de naam hek niet meer dragen, het was gewoon vergaan door alle weersinvloeden.Vooral de krielkipjes kwamen er graag en dan vooral om een ravage achter te laten. Het nieuwe hek sluit ze mooi buiten.

Ook onze postbode kan zijn werk weer met een glimlach doen. Moest hij eerst snel de postbus openen om daarna de post als een soort gevouwen vliegtuigje in de opening te mikken, zodat Beau hem tijdens zijn werk niet kon belagen. De hond springt en blaft en ziet er zeker dreigend uit maar bijten heeft hij nog nooit iemand gedaan. Dat weet de postbode natuurlijk niet. Maar nu kan hij zijn werk weer fluitend doen. Ron bouwde een hek bij de kleine voortuin en bouwde daarop nog een stukje gaas, zodat Beau zelfs niet meer in de buurt kan komen van de postbode. Bijkomend voordeel is dat Beau samen met de kippen ook niet meer in de kleine voortuin kunnen komen. Maar ook de keuken is nu weer een veilige plek. Ron bouwde een voorzet hekje waardoor alle dieren buiten blijven. Nu kan de deur open blijven staan zonder dat honden en kippen het kattenvoer jatten terwijl ik er met mijn rug naartoe sta.

Natuurlijk was Ron niet alleen maar aan het “hekken” en ging Arwen niet alleen maar gebukt door de tuin. 1 mei reisden we af naar Nagypall voor de traditionele opening van de galerie. Het voelde vreemd zonder de verschijning van Frouke hoewel alles toch net zo gesmeerd liep als de jaren daarvoor. Een goed op elkaar ingespeeld team is goud waard, zo blijkt wel. De tentoonstelling (die trouwens tot 1 oktober doorloopt) van de vilten ontwerpen is bijzonder en vooral bijzonder mooi. Maar ook de foto’s die de verbindingen leggen tussen wol en vilt maken het geheel mooi compleet. Een grote pluim voor Eddy en met diep respect voor hem, dat hij dit ondanks het grote gemis van Frouke allemaal voor elkaar heeft gekregen. Ik zou iedereen aanraden er eens te gaan kijken en alles te bewonderen. Jammer genoeg moesten wij voortijdig weg, zodat we niet de onthulling van het reliëf van Frouke konden meemaken dat als aandenken werd aangeboden  door het dorp Nagypall. We hadden Sissi meegenomen, omdat we haar niet uren achter elkaar in de bench wilden achterlaten en tegelijk was dit een mooie gelegenheid om haar aan veel mensen tegelijk te laten wennen. Die proef heeft ze goed doorstaan, alsmede de kinderproef. Maar het was de hitte die haar bijna in katzwijm bracht. Koelen met water hielp even maar het zag er allemaal niet best uit. We besloten eerder af te reizen naar huis waar ze onder veel geknuffel van Arwen alweer snel opknapte.

Op 3 mei was er een groot feest in het kultúrház. Honderdvijftig genodigden uit de provincie schoven aan tafel. Hoewel het wel wat krapjes was allemaal was de sfeer fantastisch. Het item voor deze middag was toneel, zang en dans. Er werd zoveel en zo hard gelachen dat je er terstond gelukkig van zou worden. Heerlijk om daar tussen te mogen zitten. Hoewel Ron en Arwen van geen enkel woord een trui konden breien genoten ze toch mee van zoveel plezier.

Verder hebben we nog vrienden bezocht, geitenkazen en worstjes aangeschaft bij onze bevriende geitenboer/in en heeft Arwen in de tijd dat ze nog een boek had kunnen lezen noten gekraakt met een heel klein beetje hulp van ons. Als je walnotenolie wil die 100% zuiver is moet je daar natuurlijk wel wat voor over hebben. Met z’n tweeën hebben we de noten vermalen tot olie. Een werkje waarbij het zweet gelukkig het voorhoofd verkoeld maar tegelijk gaf het zoveel voldoening om de olie uit de pers te zien sijpelen, dat we het zweet op de koop toe namen. Twee flesje zijn nu in Nederland. En op de laatste avond wilde Arwen nog een kookles waarbij ze haar eigen keuze kon maken. Ze koos voor “Ravioli uit het Hart”. Een ravioli gevuld met spinazie en ricotta met in het midden een eigeel. Een ware streling voor tong. Een zalf voor de ziel ook, omdat het alweer de laatste avond was. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt. En het afscheid doet elk jaar weer pijn.

Mip

 

 

 

One thought on “Hekkers

  1. de diertjes zijn niet blij met de hekkers….maar ik ben vooral blij met de onderste planken om Sissi van straat te houden.
    EN wat leuk die ravioli, die herken ik en wat was die lekker en wat bleef dat ei mooi in het midden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s