Plaagjaar.

 

 

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik zat aan tafel. In alle stilte nam ik nieuwe recepten door. Slechts het knapperend hout in de kachel als bijgeluid. Ik voelde iets kriebelen op mijn been. Ik schatte de plek in greep iets vast dat mij deed denken aan een lieveheersbeestje. Niet verwonderlijk, omdat die hier in oktober en november door niet gevonden redenen in grote getale voor komen. Ik rukte mijn riem los en begon te schudden aan mijn broekspijpen. Er kwam niets. Dan de broek maar helemaal uit en nog eens flink schudden. Er kwam nog steeds niets. Ik bedacht het insect zich ergens op de vloer zou begeven en kleedde me weer netjes aan. Het kriebelen begon weer, maar dan vanaf de rand van mijn sok. Snel de pijp omhoog en toen stond mijn hart toch even stil. Met een snel veeg vloog het insect op de grond. En zo rap als teken kunnen zijn wilde het kreng er vandoor gaan. Ik pakte een vel papier en vervoerde het insect naar Hans. Nog voor we het insect de dood injoegen wisten we zeker dat we hier te maken hadden met een groot exemplaar. Broek dus weer uit en de rest van de kleren ook. Grote controle, op zoek naar een beet. Die was er gelukkig niet, maar de schrik zat er toch goed in. Vooral als je bedenkt  dat het al aardig ver in november was. Een moment dat teken normaal gesproken niet meer voor komen. Maar toen Hans van de week een wandelende teek van poes Zsazsa haalde wisten we dat het nog lang niet gedaan is met die krengen.

Picture 13

Eigenlijk best een griezel die heel ellende kan veroorzaken.

2014 zal, als het aan ons ligt, de geschiedenis in gaan als het jaar van de plagen. Ik zal er paar benoemen. Te beginnen met de naaktslak, de luis, de vlieg, de mug, de wesp, de veenmol, de kattenvlo, de teek  en niet vergeten de meeldauw. Dat laatste is weliswaar geen insect of dier maar ook zeker een plaag die zijn weerga niet kent als het gaat om eten en wijn. En er zijn er nog een paar bij gekomen. De muis uit mijn vorige verhaal is naar het schijnt ook een plaag. De verhalen komen nu los, nadat ik het relaas van het keukenkastje had verteld. En als ik de verhalen echt mag geloven is het schap in de muizengifspeciaalzaak nu leeg verkocht. En dan is er nog zo’n kweldier. De mol. Nu heb ik niets tegen de mol op zich. Ze maken mooie schone hoopjes aarde waar ik dan dankbaar gebruik van maak als ik schone aarde nodig heb. Maar zoals bij alle voornoemde dieren en insecten zijn het er dit jaar onvoorstelbaar veel. Zie voor je dat ons grondstuk vanaf het hek aan de voorkant tot aan de bosrand in de achtertuin zo ongeveer 250 meter is. Over deze hele lengte graaft de mol zich voort en steeds weer op nieuwe plekken. Zelf wijten wij dit aan de dood van Jolene. Zij was een ware Super Mollenvanger. Nu is dat natuurlijk niet het enige waarom wij die kleine hond zo missen. Duizend redenen en meer. Maar één van die redenen is zeker de mol.

Picture 14

Best een lief smoeltje, maar let op die klauwen.

Picture 11

In zomertijd, altijd tijd voor de jacht.

Picture 12

En ook in de wintertijd een Super Mollenvangster.

Zijn de plagen eigenlijk het enige dat ons bezig kan houden in deze sombere herfsttijd? Neen is daarop het antwoord. Lekkere geuren in de keuken met nieuwe recepten. Taart van snijbiet bijvoorbeeld. Eén van de vele varianten op deze waanzinnig lekkere groente die hier nog tot eind november doorgroeide. En zondag liep ik met een spa naar de achtertuin om in het wild heerlijke aardperen uit de grond te scheppen voor een Marokkaans recept dat ik had gevonden. En niet te vergeten een soepje van (de enorme voorraad in de strobalen gegroeide) pompoen met korriander en pittige huisgemaakte salsa. Maar ook eten bij vrienden en eten maken voor vrienden, nieuwe boompjes kopen en planten. De moestuin winterklaar maken met de karrenvrachten boombladeren die ons door het dorp ter beschikking werden gesteld. Zaden voor wilde bloemen verzamelen (veel zijn per post verstuurd en daar zijn we héél erg blij mee). Mijn ziektekostenverzekering eindelijk op orde gemaakt en daarna een  doktersbezoek dat me dan weer vijftien massage beurten heeft opgeleverd en zwemmen in het gezondheidswater. Hans scant ondertussen weer zijn oude werk van dia’s en negatieven, waarvan er vorig jaar bij een crash duizenden verloren zijn gegaan. En tussendoor waren we bij een demonstratie tegen de opperhoofden in dit land, eigenlijk wel de grootste plaag maar dan niet alleen van 2014. (Voor meer info lees dit: http://www.scribblesfromhungary.com/ of dit: http://www.kuifjeinhongurie.com/) En zo af en toe heb ik ook nog tijd voor het schrijven van een blog.

Mip

2 thoughts on “Plaagjaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s