Vrijdag, marktdag.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Wat was het een heerlijke dag om vroeg op te staan en lekker op tijd in de richting van de Kroatische grens te rijden. Nu is dat niet zo ver, zo ongeveer zestig kilometer, maar voor onze speciale boodschappen moesten we wel op tijd zijn. De kleine markt met aanbod van het seizoen en natuurlijk de viswinkel met ook het aanbod van het seizoen. En niet te vergeten de biologische slager net naast de markt, die op vrijdag het grootste aanbod heeft.

De reis verliep soepel. De douane lijkt de laatste jaren toch aardigere mensen in dienst te hebben. Mensen die vriendelijk zijn en daarbij ook nog een glimlach hebben. Als je niet beter zou weten zou je denken dat hier sprake is van een ware betovering. Vooralsnog dachten wij altijd dat mensen met een norse kop en humorloos karakter een pré waren om in dienst te treden van de douane. Zo niet tegenwoordig. Ze zijn aardig en wensen je zelfs een prettige reis toe.

Op de markt is de eerste rit naar de viswinkel altijd spannend. Hebben ze iets? Of hebben ze niets? Deze keer lag er een ware verrassing op ons te wachten. Tonijn. Verse tonijn. Nee, niet gevild maar nog prachtig in de glanzende jas met dito ogen. Er lagen er drie van ongeveer gelijke afmeting. Per stuk zo rond de twee kilo. Nu schijnen er veel varianten in tonijn te zijn. Van klein tot groot. Deze drie behoorden dus tot de allereerste categorie. We keken elkaar aan en zagen het kwijl in elkaars  mondhoeken. Tonijn, rauwe verse tonijn! Hoe gelukkig kan je zijn? We wezen er één aan en verlieten dolgelukkig de winkel. Op de markt deden we nog wat aankopen toen Hans terug liep naar de viswinkel. “We kopen ook nog een tonijn voor P&E en als ze hem niet willen leggen we het beest gewoon in de vriezer”. De visvrouw keek een beetje argwanend, misschien dacht ze dat ik de vis terug kwam brengen. Maar toen ik de andere vis aanwees klaarde haar gezicht weer op.

Met een tas vol schatten verlieten we de markt. Kroatische appels, jonge andijvie, een klein kooltje en natuurlijk de twee vissen. Op naar de biologische slager. Ook dat is een bijzondere winkel. De slagerij wordt gerund door drie vrouwen. Vrouwen die er verstand van hebben en ook nog eens een leuke, gezellige smoel hebben. Aan de rechterkant is een toonbank voor worstjes, salami’s en allerlei gerookte vleeswaren. Over schatkamer gesproken. Recht voor ons is de toonbank met vlees. Prachtig mooi rundvlees in allerlei soorten rechts en het varkensvlees op links. We wijzen het vlees driftig met onze vingers aan, omdat ons Kroatisch niet verder komt dan: goede dag, dank je wel, ja en tot ziens. Dat werkt niet bij een slager. Vingerwijzen wel. We kozen de ossobuco, een varkenshaas voor de saté en een stapel worstjes die erg aan de Marokaanse merquez doet denken en heerlijk smaken bij couscous. Onze smaakpapillen begonnen al zachtjes te trillen.

Eenmaal thuis maakte Hans de tonijn vakkundig schoon. Mooie zacht rode filets om zo rauw te verorberen. P, die ondertussen ingelicht was over de komst van de tonijn, was direct in de auto gesprongen om de vis op te halen. Omdat Hans nog moet opletten met eten besloot ik de tonijn heel kort te grillen, met nog een beetje rauwe binnenkant. Half in de avond hadden we contact met P&E die deze smaakbom net zo hadden ervaren als wij. Lang leve de dansende smaakpapillen. Vis maakt gelukkig en verse tonijn maakt overgelukkig.

Mip

One thought on “Vrijdag, marktdag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s