Hoopvol.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het geloof erin zou mij bijna vergaan. Mits er natuurlijk niet van die mooie voortekenen zouden zijn. Die voortekenen geven houvast.

Wat zijn die voortekenen dan wel, zodat ze houvast geven? Kijk maar naar deze foto.

 Picture 15Drie in de pan?

Was de winter een moeizaam seizoen voor deze kippen, nu kunnen ze niet wachten. Zeker kunnen ze niet op elkaar wachten. Eerst stonden ze nog op de grond te tetteren dat die ene kip moest opschieten met dat ei. Daarna op de rand van de tafel waar ze nog meer kabaal maakten, hoewel dat onmogelijk leek. En nu dan op de rand van de mand. Niet veel later zaten ze vacuüm getrokken met z’n drieën in diezelfde mand. Zielig tafereel eigenlijk. Maar u moet weten dat deze kippen een fantastisch hok hebben waarin vijf mogelijkheden zijn om een ei te leggen. Ik hoop niet dat alle negen kippen het idee krijgen om hun eieren in deze mand op het terras te leggen en dan ook nog eens op dezelfde tijd. Aan geklutste eieren hebben we niet zoveel. Maar eerlijk gezegd heeft deze plek toch ook wel voordelen. Vanuit de woonkamer heb ik zicht op de mand en als er een ei is gelegd is het een kwestie van: deur open, twee stappen, hand in de mand en we zijn weer een ei rijker.

Maar er zijn nog meer voortekenen die nochtans niet ongelukkig maken. Ik had de eerste sneeuwklokjes al gezien en mijn geheugen vertelde mij dat dit de tijd is voor nieuwe oogst. Daslook! Hoewel het in het bos best even soppen was door al dat gevallen water waren mijn kaplaarzen toereikend voor deze klus. Vorige keer lagen Zsuzsa en ik nog languit op het bladerdek, dat zat er dit keer niet in. Omdat mijn voeten de aarde beroerde kwam de geur als ware parfum los. Ik zou die geur gelukkig willen noemen, omdat het hoopvol is dat de winter zijn langste tijd gehad heeft.

 Picture 16Hier, verscholen tussen klimop en sneeuwklokjes, pieken ze door de bladeren heen. Kleine, zachte, smaakvolle daslook.

Van de week heeft Hans in drie van de vier berken in de binnentuin een gaatje geboord. Bij één boom is de sapstroom al begonnen. Als dat niet hoopvol is? De drie berken staan er nu een beetje vreemd bij met die slangetjes en daaronder een vijfliterfles om de sappen op te vangen. Sommige dorpelingen dachten dat we de berken op deze manier water willen geven. We vertelden over het sap en hoe gezond dat is en hoeveel mineralen het rijk is en dat dit alleen in maart mag. Ze schudden alsnog hun hoofd. Water is om te drinken, berkensap smeer je in je haar. Welnu, dat kan ook.

Hoe die dorpelingen in onze binnentuin kwamen is weer een volgend en heel hoopvol verhaal. Hans, altijd maar bezig met weer nieuwe acties, had een oproep gedaan om bloemenzaad te verzamelen en op te sturen. Dat hebben we geweten. Enveloppen met stokroos, akelei, papaver, klaprozen, slaapmutjes en een hele verzameling bijentrekkers en andere mooie wilde soorten verstopten welhaast onze brievenbus. De bedoeling van de zaden is dat ze hier in de tuin ontspruiten tot prachtige bloemen. Aan het eind van het seizoen worden de nieuwe zaden verzameld en volgend jaar weer uitgestrooid in onze tuin en andere delen van het dorp. Wij en de mollen maakten het achterdeel klaar om open getrokken te worden. Zaaien heeft anders geen zin. Zoltan trok met zijn rotator over datzelfde deel en gaf de grond mooi lucht. Het inzaaien kon beginnen, er was alleen één maar. Al het zaad moet ingestampt worden. Ik besprak het met Brigitta en maakte een grap over de Zumba dansgroep die ons dorp rijk is. Nog diezelfde middag kwam ze terug met de mededeling dat de volgende morgen om acht uur hier een groep van acht vrouwen zou komen om te helpen stampen. Dat was gisterenmorgen. Onder een hoop gekakel en gegiechel kwamen de eerste vragen. Wat is de bedoeling? Waarom stampen? Waarom zoveel zaad? Toen Hans uitleg gaf over zijn bedoelingen zag je dat ze er ineens zin hadden. Tijdens het stampen kwamen er nog meer vragen. Waarom die strobalen? Waarom die bladeren op de moestuin? Waarom dat stro uit het kippenhok op de moestuin? Waarom een houtwal? Tijdens het stampen gaf ik alle antwoorden én zei ik, in het seizoen is er nog amper onkruid. Ik zag hun gezichten oplichten, maar zeker weten doe ik het natuurlijk nooit. Twee vrouwen willen nog graag in het seizoen terug komen om te kijken naar het resultaat. De Hongaarse mens wil zwarte aarde in de moestuin. Maar die twee vrouwen zijn hoopvol. Nu de lente nog, het lijkt wel winter.

Mip.

One thought on “Hoopvol.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s