Wetten.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het is een klein kantoor waar zij haar praktijk heeft. Eerst zijn er de grote houten deuren die krakend open gaan. Daarna een stenen trap. Linksaf de grote hoge gang in. Op de derde deur aan de linker kant prijkt haar naam. Een klop op de deur en een stem roept dat we binnen mogen komen. Het is de secretaresse. Leuke vlotte vrouw die is ingemetseld tussen stapels papieren die nog allemaal doorgenomen moeten worden. Wat doorgenomen is gaat de kast in, hoewel die ook eigenlijk al helemaal uitpuilt. We mogen plaatsnemen op de twee stoelen die voor de kapstok staan. Die kapstok hangt vol jassen waardoor het zitten niet echt comfortabel is. Naast mij aan de muur, en ik weet niet waarom, hangt een bruine spiegel waardoor ik steeds denk dat er iemand naast mij zit en als ik dan opkijk zie ik alleen mijn eigen verschijning met een zomers bruine teint. Eerst denk ik nog dat het van de dag van gisteren kwam toen de zon uitbundig scheen en wij in hemdje en t-shirt wat rotzooide in de tuin. Maar het was toch de kleur van de spiegel. We zitten op die stoelen omdat onze advocate even ergens anders bezig is. Maar dan zwaait de deur open en met een nogal verhit hoofd wenkt ze ons naar haar kamer die ook al vol papieren ligt.

De printer ratelt. De telefoon rinkelt. Met de hoorn aan haar oor van een bijna antieke telefoon, zij het  dat er druktoetsen op zitten waardoor het antiek er toch een beetje afgaat, wijst ze ons op een stapel nieuwe boeken. Het blijken zes nieuwe wetboeken te zijn voor de BT en de KFT (in Nederland VOF en BV). Wij kijken verbaasd. Twee jaar geleden zaten we hier ook al omdat er nieuwe wetten geschreven waren en onze BT opnieuw geëcht moest worden. Nu dus weer. Het zal wel weer allemaal te maken met geld dat in de ministeriële la moet komen. Of anders zijn er altijd nog zakken die gevuld kunnen worden. In dit land zijn ze daar heel goed in. Op 15 maart is daarover dan ook een grote demonstratie waarbij duizenden mensen de straat op gaan om te demonstreren tegen corruptie. Op diezelfde dag trouwens gaat de wet op zondagssluiting in. Voor alle winkels inclusief grootwinkelbedrijven geldt de verplichte zondagsrust. Mits je een familiebedrijf of een staatswinkel of een éénmanszaak hebt, dan schijnt de zondagsrust niet nodig te zijn. Maar dit terzijde. Onze BT is weer geëcht en wij zijn weer vijfentwintig duizend forinten lichter.

Maar nu we er toch zijn willen we het graag even hebben over een testament. Testament? Als je in Nederland in gemeenschap van goederen bent getrouwd is alles wat van hem is ook van haar en alles wat van haar is ook van hem. Niet hier. Hier is alles van hem en daarna van de kinderen en zij mag, als de kinderen dat goed vinden, in het huis blijven wonen maar het huis is van hen. Nu gunnen wij de meiden van alles en ik weet ook zeker dat zij dit hele huis helemaal niet willen maar de wet bepaalt dit. Mits je een testament op laat maken. Daarin moet staan dat ik er mag blijven wonen als Hans er niet meer is en andersom mag Hans er blijven wonen als ik er niet meer ben. Als we er allebei niet meer zijn gaat het huis vanzelf naar de meiden. Nu zijn we nog lang niet van plan om dood te gaan, maar het kan maar geregeld zijn. De vraag waar we begraven willen worden komt voor mij nogal ongelegen. Ik weet al wel dat mijn dode lichaam gewoon moet blijven waar het dood gegaan is, maar wat daarna moet gebeuren daar had ik nog geen antwoord op gevonden. Bij haar vraag komt mij wel een spookbeeld voor ogen. De oude vrouw van een stukje verderop. Niet dat zij het spook is maar wel haar gang naar de begraafplaats. Een jaar lang. Op droge zomerse dagen met een gieter om de bloemen water te geven. Een jaar lang. In het zwart. Een jaar lang. Elke dag. Steen poetsen, begraafplaats schoffelen. En toen het jaar voorbij was werden de kledingstukken wel kleuriger maar de gang naar de begraafplaats zit er nog steeds in. Dat zie ik Hans toch echt niet doen en mijzelf trouwens ook niet. Hoe groot de liefde ook is. Bij dit beeld komt vanzelf het antwoord: cremeren en verstrooien. De advocate kijkt naar Hans. Doe dat voor mij ook maar zegt hij. Alle gegevens worden genoteerd en verwerkt in het testament. Na onze handtekeningen, die van een plotseling verschenen getuige, de secretaresse en de advocate zelf wordt het testament bestempeld met een droogstempel en een inktstempel. Voor de wet is dit het wettelijke document van onze wensen. Ik hoop niet dat ze voor deze wet over twee jaar ook weer zes nieuwe wetboeken gaan schrijven. Maar zeker weten doe je dat hier nooit.

Mip

One thought on “Wetten.

  1. Het verhaal over de erfenis klopt over het geheel redelijk. De nieuwe wet over erfrecht is dat als het eigendom op beide naam staat blijft de overgebleven eigenaar beschikt over zijn deel 50%. De overige 50% word evenredig verdeeld over de erfgenamen.

    Ik heb het bijna achter de rug en doordat mijn 2 kinderen hun erfdeel aan mij hebben overgedragen staat alles op mijn naam

    Gerard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s