Geen kippensoep.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Nadat mijn wekker en ik samen weer in slaap waren gevallen werd ik wakker van haar snorharen en haar zacht gespin. Poes Fefe maakt er de laatste tijd nogal een gewoonte van om met grof geweld de slaapkamerdeur te openen. Gevolgd door nogal klein miauwend haar komst aan te kondigen. Daarna volgt een zachte massage onder luid gespin, waarna ze zich oprolt ergens in de buurt van mijn gezicht. Als ik haar in de mooie natte groene ogen kijk kan ik alleen maar glimlachen. Een poes die goed weet wat manipuleren is. Het was dezelfde dag dat Hans niet zulk goed nieuws had. Kip Sproet lag op een tafeltje op de veranda. Hij had haar dood gevonden in het kippenhok waar ik haar de avond daarvoor nog zelf had in getild, omdat ze zelf het trapje naar het kippenhok niet meer kon beklimmen. Ze was al een tijdje niet in orde en de laatste dagen deed ik haar steeds in bad omdat ze zichzelf niet meer goed kon schoonhouden. Een verenpak vol kippenstront deed haar schoonheid geen goed en zodoende vaste ik elke dag haar kippenkontje, zodat ze er weer wonderschoon bij liep. Het is jammer want het was een aardige goedlegse kip. Maar gezien haar leeftijd zat het einde van haar leven er wel aan te komen. “Heb je even een minuutje, het hakblok staat al klaar!” Riep Hans mij de avond ervoor nog toe. Onder luid protest riep ik hem toe dat ik hem echt niet wilde helpen om Sproet de kop af te hakken. Hans lachte. Nee, het was voor een foto als ode en daarvoor wilde hij haar net wat hoger van de grond zetten. 

Picture 5

 

Maar het leven gaat verder en de lente komt er nu echt aan. Je kunt als het ware de bloesemknoppen van de bomen open horen springen. Als alle bloesem vrucht wordt staat ons een hoop werk te wachten in de komende maanden.

Picture 7

Dat heeft ook nog een andere betekenis: de vriezer moet leeg. Er moet plaats gemaakt worden voor nieuwe opslag. Toen A&E na een paar maanden terugkeerden uit Nederland hebben we dat direct maar gevierd met gerechten uit de vriezer. Een kopje ossenstaartsoep, een gerookte carpaccio van biologisch rund, lasagne en een stukje appeltaart toe. Veel ruimte zag ik nog niet komen. Ik nodigde P&E uit voor een volgende diepvries maaltijd die we genoten in de schaduw op het terras, omdat het in de zon meer dan 28 graden was. De bouillon van eekhoorntjesbrood, wederom de gerookte carpaccio van biologisch rund, twee dozijn wijngaardslakken en zoete rabarbertaart toe smaakte heerlijk. Er lijkt nu iets meer ruimte, maar nog lang niet genoeg. Maar gelukkig komen volgende week de eerste hardwerkende vakantiegangers weer die ons ook hiermee een handje kunnen helpen. Want voor R moet er zeker plaats zijn voor vers citroenijs in de vriezer. We komen er wel uit denk ik. En nee, er ligt geen kippensoep in de vriezer.

En vannacht is er gelukkig regen gevallen. Donkere wolken leken steeds onze kant op te komen maar draaide dan net weer af om hun water ergens anders te lozen. De tuin jubelt en wij ook. Tijd om weer eens lekker aan de slag te gaan.

Mip

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s