Beestenboel.

 

 

 

 

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het was zo tegen half negen. De zon zakte gestaag achter de huizen. Na zo’n bloedhete dag is het dan heerlijk om een wandeling te maken. Vogels zongen hun laatste zang voor het slapen gaan. Behalve de nachtegaal die al goed op sterkte was en elke vogel overtroefde. Hoe geweldig dat die kleine vogel zo’n hard en loepzuiver geluid kan uitstoten. Een troost tijdens een avondwandeling, omdat hij blijft door zingen tot het ochtendgloren. 

Ik liet de honden door het hek. Beau en Sisi renden naar het einde van de tuin waar ze me zouden opwachten voor het spel dat ze samen zo graag spelen. Rennen, zo hard mogelijk rennen. Pip bleef zoals zo vaak bij me in de buurt. Ineens stak hij zijn neus omhoog en het was duidelijk dat iets rook dat hem niet bekend voor kwam. Hij liep naar het hek waarachter het oerwoud van buurvrouw Ilonka schuilgaat. Woeste groei van acacia en vlier opgevuld met 2,5 meter hoge brandnetels. De geur ervan is overigens heerlijk. De bloesem van beide bomen is zoet als parfum en de smaak van vlier is de beste voor een huisgemaakte siroop. Daar, tussen die geurige woestenij, bevond zich iets wat Pip niet beviel. Hij blafte één keer. Een schril geluid, anders dan anders. Dat hoorden ook Beau en Sissi. Met zo ongeveer 100 km per uur, ik zeg ook ongeveer omdat ik de snelheid niet kon meten en daarom maar een schatting maak, keerden zij terug naar de plek des onheils. Drie neuzen de lucht in. Driftig heen en weer lopen. Pissen tegen het hek (geldt niet voor Sissi, dat is een meisje en die gaat keurig gehurkt zitten maar liet ook duidelijk haar spoor achter). Af en toe gegrom en af en toe een blaf. Ik werd een beetje zenuwachtig en nieuwsgierig tegelijk. Ik zag wel de hoge brandnetels iets bewegen, maar niets dat er op leek dat we hier met iets groots te maken hadden.  Even later wandelden we alsnog naar de bosrand waar het vogelgezang vloeiend als een terugtrekkende golf afnam. Behalve de nachtegaal natuurlijk.

De volgende ochtend durfde ik alsnog bij het hek te gaan kijken en mijn hoofd er zelfs overheen te steken. Er was een pad. Een duidelijk plat gelopen pad, dat op twee druppels leek op het pad van onze kippendief. Alleen een tiental meters verder. Waren we al waaks na het verlies van onze kippen en haan, nu sloegen nog meer alarmbellen aan. De kippendief zoekt een nieuwe weg naar zijn snackloket nu het hek bij zijn oude route verhoogd is. 

Toch kochten wij vorige week op de markt een nieuwe haan. Zwart met wit met een lel van een rode kam op zijn kop. Daarom wordt hij Piroska genoemd. Hongaars voor Roodkapje. Hij is nog jong en moet het kukelen nog leren (Laci vroeg of wij een krielhaan hadden gekocht. Ik vertelde hem dat de haan nog in de leer is). Maar de oude kippendames vonden hem charmant en lieten zich meteen weer de les lezen hoe ze ergens eten moeten vinden. Kippendames kunnen doen alsof ze dom zijn en een haan het gevoel geven dat hij het allerbeste is wat hen kan overkomen. Dat vind ik zo knap aan kippendames, dat ze niet zeggen: Ja, man dat weet ik toch allang! Hoe kom ik anders zo dik? Of hoe denk je dat ik anders aan mijn eten gekomen ben? Nee, kippendames doen gewoon lekker alsof. 

Picture 18

Pirsoka (Roodkapje) test Pip of hij gevaarlijk is als je aan zijn runderbout komt. 

Op de vervanging van de vier jonge kippen moesten we nog even wachten, omdat er geen mooie of leuke exemplaren te koop waren. Op advies van een Hongaarse vriend gingen we afgelopen zondag alsnog naar de markt maar dan iets vroeger dan normaal. Normaal is rond een uur of half negen. Om mij op tijd wakker te krijgen wekte Hans mij om half vijf met een klassiek concert. Een waar strijkorkest sloop mijn droom binnen. Ik had zo nog uren kunnen liggen, maar dat was juist niet de bedoeling. Rond vijf uur reden we weg en voor half zes waren we op de plaats van bestemming. Waar nog bijna niemand was. Althans als het gaat om pluimvee. Slechts handelaren met kisten vol kleine kuikens. Of eenden, of konijnen of dikke grote vette lelijke kalkoenen. Maar geen lieve kleine kipjes van minstens twee maanden oud. We besloten nog wat te wachten en naar de rommelmarkt en groentemarkt door te lopen. Daar kwamen we terecht in een zee van mensen. Om half zes in de morgen! Iedereen zeulend met volle tassen vol planten, groenten en andere schatten.

Picture 20

Half zes in de morgen. Alles is te koop, alles wordt verkocht.

Om zes uur keerden we terug naar de pluimveemarkt. Daar stopte zojuist een auto. De verkoper had bijna geen kans zijn kratjes uit te laden omdat iedereen vragen op hem afvuurde en al geld in de hand hadden om af te rekenen. Hij moest een bekende zijn, maar ik had hem nooit gezien. Op mijn vraag haalde hij een krat uit de auto en daar zag ik precies wat ik zocht. Kleine kipjes van minstens twee maanden. Gezond, levendig en mooi van kleur. Het schijnt een Engelse soort te zijn. Het is nog even afwachten hoe ze zich ontwikkelen, maar vier van die kleine troeltjes brengen wel troost voor de vier vermoorde exemplaren. 

 

Verdiepen wij ons alleen in kippen? Nou nee hoor. We haalden hout voor de zonneovens in een dorp ergens in de buurt van Pécs. De eigenaar gaf ons een rondleiding van een uur maar dat was natuurlijk niet genoeg voor 5,5 hectare grond. Oogverblindend mooi. Zowel het grondstuk (lees: tuinen, boomgaarden, bos, moestuinen, fruitboomgaarden en nog veel en veel meer) als de gebouwen die er op staan. Ondertussen bezochten we ook nog vrienden, wordt ons terras betegeld, gaat Hans zich verdiepen in het stoken van huisgemaakte Palinka, werken we nog in de tuin, reden we naar Kroatië voor mooie vis en maken plannen voor de toekomst. Het leven is best fijn in Hongarije. 

Picture 19

Een deel van de moestuin die langzamerhand steeds voller wordt. Mede dankzij Hans die elke dag vroeg in de morgen water geeft.

 

Picture 21

Oh ja, dankzij dit aankomend buitje hoefde Hans die dag geen water te geven.

 

Mip

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s