De pluk van het geluk.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Eerst maar deze:

Picture 2

Deze in oranje verpakte woorden zijn min of meer de basis voor een wat ander leven. Aanpassen. Mmmm…. met dat woord krijg ik al helemaal de kriebels. Aanpassen, mits je natuurlijk zin hebt om als een zwetende druipvlek met kleurverschietende zweetplekken in de okselholtes op stinkende wijze je tuinwerk te doen. Dan hoef je je natuurlijk niet aan te passen. Ik kies dan toch maar eieren voor mijn geld, kriebels of niet en pas mijn tijd van opstaan danig aan. Hoewel de in oranje verpakte woorden ook al gelden voor de hele vroeg ochtend. 

Hoewel ik het altijd gezellig vind om de honden mee te nemen naar de moestuin hebben ze nu toch wel een verbod opgelegd gekregen. De ontdekking van de aardbei maakt dat ik het hek voor hun neus sluit en mijn gevulde mand op dusdanige hoogte zet dat ze alsnog mijn oogst niet kunnen stelen. Maar ik had de moerbei een beetje buiten de waard gerekend. De moerbei waar ik toch steeds maar om moet lachen, omdat ik dacht dat er maar één soort was. Diepdonkerrood. Dat is alweer een paar jaar geleden. Ik zag de boom vol hangen met mooie witte moerbeitjes en hield elke dag in de gaten of ze al een beetje gingen verkleuren. Het gevolg was dat ik elke dag onder de boom een lading afgevallen vruchten zag liggen. Tot ik er ééntje proefde en daarna toch maar even in mijn encyclopedie keek waarin keurig stond vermeld dat er ook een witte versie is. De boom was ondertussen leeg maar ik had er weer een mooie les bij geleerd.  Nu is het nogal een hoge boom en moerbeitjes zitten niet al te vast, dus is schudden de beste remedie. Het sneeuwde prachtig witte zoete moerbeitjes maar toen ik de mand wilde vullen zag ik drie tevreden honden aan de voet van de boom staan. Op. Alles op en ze hadden best nog wel trek in meer. Ook de moerbei wordt nu geschud als er geen honden in de buurt zijn. 

De pluk van het geluk. Dat is eigenlijk de beste zin die ik kan bedenken. Ondanks dat de pluk van het geluk ook wel veel gebuk is. Tuinbonen. Kleine groene verse tuinbonen. Doperwten. Kogelronde groene erwtjes vers van de tak. Grote goudgele bloemen bovenop een piepkleine courgette. Later in een papje van bier en bloem, in een laagje hete olie en zo heet op het bord. Alles in de mand terwijl ik dansend terug naar huis wandel onder de volle fruitbomen door. Daar zal ik ook nog wel een paar dagen vroeg voor op gaan staan. Geen probleem, want Hans wekt mij elke morgen met een kop overheerlijke koffie als hij er zelf al een half dagdeel op heeft zitten met water geven en fotograferen. Baas boven baas gaat hier dagelijks op.

Mip

Picture 4

De vroege ochtend buk. Geen gymnastiek nodig nu.

Picture 6

Nectarine in grote hoeveelheden.

Picture 5

Spekkersen. Dit jaar wat minder maar genoeg voor een fantastische jam.

Picture 3

Perzik ook best lekker veel.

Picture 8

Jonge tuinbonen moeten natuurlijk ook wel schoongemaakt worden, maar dat doen we lekker in de schaduw onder het genot van een  pot thee. 

 

Picture 7

Eenmaal buiten het hek vind ik jurkjes toch ook wel leuk. 

One thought on “De pluk van het geluk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s