Rögtön jövök.

Kortlevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik kreeg wat verontruste emails met de vraag of het wel allemaal goed gaat hier, omdat ik zo lang geen bericht had geschreven. Alles is helemaal in orde. Het weer was gewoon te mooi om binnen te zijn. Zomerse dagen hadden we. En tja dan zijn we buiten aan het klussen. Maakt niet uit wat als het maar buiten is. En die zomerse dagen duurden zeker drie weken en daarna viel er binnen weer zoveel te doen dat ik geen tijd heb genomen om iets te schrijven. 

Beau heeft aan zijn slangenavontuur niet veel overgehouden. Een flinke bloedneus en een kleine wond op zijn neus. Misschien toch een kleine deuk in zijn ego, maar heel zeker ben ik daar niet van.

Het was vorige week woensdag dat ik de oude auto van de schoorsteenveger zag stoppen. Ik was buiten en er waaide een koude wind, vooral ook omdat ik zonder jas was. Hij zwaaide naar me en riep mij toe: rögtön jövök! Ik kom er zo aan! Ik liep naar binnen en wachtte op hem. Tot ik na een half uur zijn auto ineens in vliegende vaart voorbij zag racen. De boerenhufter. Sinds wij kandaló problemen hadden en bijna het vaantje hadden gestreken omdat diezelfde schoorsteenveger nog nooit één veeg in de schoorsteen had gegeven in zeven jaar, gaan wij niet meer akkoord met alleen een briefje tekenen voor de verzekering. Die keer kwamen er twee vuilniszakken roet en asfalt uit de schoorsteen en zo ver mag het nooit meer komen. Dus zal hij vegen. Tegen wil en dank. 

Zondagmorgen rond acht uur stopte zijn oude auto voor de deur. De honden blaften dat er bezoek voor ons was. Met veel gedoe haalde hij zijn zogenaamde veegveer uit de auto en liep naar het hek waar ik hem verwelkomde. Wat rookt de schoorsteen mooi! Riep hij met een slijmglimlach. Alsof ik oog in oog stond met een man met een enorme passie voor zijn werk. Ik maande de honden tot rust en stuurde hen naar de veranda waar hun plaats is. De man is doodsbang van onze en waarschijnlijk alle honden. Geen probleem, teken maar hier zei hij. Zwijgzaam maakte ik de poort open en liet hem binnen. Hij had bedacht dat ik ook wel op de veranda een handtekening kon zetten. Zwijgzaam opende ik de voordeur en wees hem de weg naar de schoorsteen. Hij zakte op zijn knieën zocht driftig naar zijn schoorsteenvegersspiegel op lange steel en stak die in de schoorsteen. Of ik maar wilde kijken. Helemaal schoon. Ik kon gewoon de heldere hemel zien. Ik zei dat het prima was maar dat hij toch moest vegen. Er ontstond een discussie. Vorige keren was de schoorsteen ook brandschoon geweest, maar ja wij hadden helemaal het verkeerde hout gebruikt. Stoompluimpjes verlieten mijn oren. Toen was het de kandaló bouwer die zijn werk niet goed had gedaan. Stoompluimen uit neus en oren. Ik heb de pest aan mensen die alle schuld altijd buiten zichzelf zoeken. Brigi, die zich in de woonkamer bevond, kwam in zijn blikveld. Hij zocht een medestander. Met een verhaal dat ik geen Hongaars spreek of versta probeerde hij onder zijn taak uit te komen. Nu zag ik ineens een flinke blos op de wangen van Brigri. Zij spreekt goed Hongaars en verstaat je heel goed. En als zij zegt vegen, dan moet je gewoon vegen! Ze sprak zelfs met enige stemverheffing. Oeps, twee bazige vrouwen was toch iets teveel van het goede. Met een houding van grote tegenzin begon hij driftig zijn veegveer af te rollen die vervolgens in de schoorsteen verdween. Hij ragde wat heen en weer en roetvlokken vlogen de keuken in. Niet veel, maar wel roetvlokken. Zijn gezicht stond nu op overwinning. Zo, helemaal schoon zoals ik je heb laten zien. Ik haalde mijn schouders op en tekende de bonnen (waarvan ik zag dat hij deze zomer verzuimd had te komen maar dat wordt dan wel gerekend), betaalde hem, wenste hem een goede werkdag toe en siste nog even als je volgende keer roept rögtön jövök kom dan ook gewoon. En oh ja, volgende keer gewoon weer wegen. Hij had duidelijk mijn grens van irritatie overschreden. De oelewapper. 

Mip

 

Mip

 

 

 

5 thoughts on “Rögtön jövök.

  1. Oh wat erg zo’n valse, gewetenloze rotzak… fantastisch dat je de taal zo goed beheerst Miep, potverdorie, sla die beunhazen ermee om de oren als ze niet doen waarvoor je betaalt.
    Verder.. heerlijk om weer een blog te lezen (ben zelf met heel andere dingen bezig, maar komt ook wel goed). XXX

    • Ik heb weer helemaal in een kreukel gelegen !!
      Ik “denk” altijd in plaatjes en zie die kop van die vent voor me, haha. 2 woedende vrouwen, had hij niet van terug .-)

      Wij hadden in het begin ook zo’n zak hooi. “Deed” maar wat, met als gevolg, dat alles verstopt zat en de rook uit de stopkontakten kwam…Wat een arremoei…Wisten wij veel??? De drab uit de muren, wat een bende..

      Het is toen allemaal “opgelost” door een buurman. Ik heb je er weleens foto’s van gestuurd, meen ik? Anders hoor ik het wel.

      Tegenwoordig blijven we er met onze neus bovenop staan ! Vindt hij niet leuk, wij wel .-) Hij moet daarna ook het luikje weer terugzetten en in metselen. Dan vraagt hij om cement, zand en water. Geen probleem, hebben we, maar één van ons blijft op zijn vingers kijken…Dat hebben we er van geleerd !

      Liefs,
      Ine

  2. Hoi Mip ik kan me volledig vinden in je verhaal. Zo te horen hebben jullie geluk met slechts een schoorsteen. Zelf heb ik een oud huis waarin vroeger in alle kamers wel een kachel had gestaan om de boel warm te houden. Ook bij ons kwam – als het al moet – die beambte van de schoorsteenveeg centrale om de jaarlijkse ‘schone lucht belasting’ te heffen. Hij had al gauw gezien dat er drie schoorstenen op het dak te zien waren waarvan 1 dubbele, dus dat was snel berekend 4 keer raak. Ik heb hem een keer laten vegen maar dat resulteerde in een zwarte woonkamer, een zwarte kelder, een zwarte gang enzovoorts. Zelf gebruikte ik die schoorstenen eigenlijk niet zo veel, alleen de CV ketel had er een maar die hoef je niet te vegen. Die andere gebruikte ik eerst niet. Nu wel want mijn vrouw wilde een kacheloven in de woonkamer om tegen aan te liggen als een kat. Dus nu wordt er wel met hout gestookt, maar daarvoor wil ik niet 4 keer bestraft worden.
    Helaas gaat het hier niet om een dienstverlening – schoorsteenvegen – maar om een boete, die je so wie so moet betalen. De beambte (schoorsteenveger) is alleen geïnteresseerd in het ontvangen van de boetes en zeker niet in het verrichten van arbeid. Helaas dat is het resultaat van 40 jaar staatskapitalisme.
    Johan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s