Taal en vriendschap.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het is alweer even geleden dat ik het besluit had genomen. Het was voordat de sneeuw viel.  Het was zelfs voordat de winter echt inviel. Tussen besluiten nemen en besluiten uitvoeren zit een hele wereld. Eerst zouden we het samen doen. Dat had ik wel fijner gevonden, omdat twee toch altijd meer weten dan één. Maar wonderlijke dingen kwamen op Hans zijn pad waardoor de tijd hem zou ontbreken er ook maar één uur per week in te steken. En dat is te weinig. Veel te weinig. 

Ik heb de stelling: Taal is wie je bent. Met taal kun je precies dát zeggen wat je ook daadwerkelijk bedoelt. En het verstaan van de taal is natuurlijk ook niet geheel onbelangrijk. Het niet kunnen spreken of verstaan van de taal maakt een mens armoedig. Taalarmoedig. In de afgelopen negen jaar heb ik me de taal behoorlijk eigen gemaakt. Eerst waren er de dvd’s voor beginners en eenmaal wonend in Hongarije kregen we onze eerste echte lessen van een echte leraar. Eerst nog samen met twintig andere mensen waarvan later nog een clubje van zes mensen overbleef. Twee uurtjes huiswerk per week was voldoende om de volgende les weer aan de slag te gaan. Maar na enige tijd verhuisde onze leraar naar Budapest waardoor we ineens zonder zaten. Ik besloot om op eigen wijze door te gaan met het leren van de lessen. En zo ontwikkelde ik de taal. Eerlijk gezegd ben ik in geen taal zo brutaal als in het Hongaars. Dat moet ook wel, want in onze directe omgeving spreekt niemand iets anders dan het Hongaars. Ook veel van onze vrienden spreken alleen Hongaars. Maar ook met onze meertalige vrienden spreken we over het algemeen Hongaars. Wat moet je in een land zonder vrienden? Ook dat is armoedig. Vriendschaparmoedig. Ondanks de vele complimenten die ik mocht ontvangen was ik zelf helemaal niet tevreden. Dus redenen genoeg om de koe weer eens bij de horens te vatten.

Ik ontmoette haar acht jaar geleden voor het eerst. Een jonge vrouw die net moeder was geworden. We hadden iets gemeenschappelijks. De moestuin, permacultuur en nadenken over hergebruik van materialen. Ze is lerares Engels en Duits aan de universiteit van Pécs en bovendien ontzettend aardig. Na een tip van een Nederlandse vriendin die les van haar krijgt dook ik in de email met wat vragen. In mijn beste Hongaars stelde ik een brief op waar ik enthousiast antwoord op kreeg. En nu zweet ik elke woensdagmorgen anderhalf uur voor de computer, want ik krijg les via skype. 1 op 1. En het is geweldig!  Haar compliment is dat ik veel woorden weet, maar de vervoegingen zijn een eigen leven gaan leiden (of lijden, want dat is het ook wel een beetje). Met elke dag minstens 1 uur, maar liever 2 uur, huiswerk zwoeg ik mij door de taal die langzaam mijn hersenen binnen sijpelt.  Op  het moment dat ik denk dat ik het begrepen heb komen er altijd weer verrassingen om de hoek zeilen, omdat het uitzonderingen zijn. Nu is Hongaars één van de moeilijkste talen, maar dat is geen reden om het niet te leren. Als je hier woont (en ik vind dat dit voor elk land geldt) zul je je de taal eigen moeten maken wil je niet verstoken blijven van contacten of vriendschappen. En voor vriendschap heb ik heel veel over.

Mip

 

 

5 thoughts on “Taal en vriendschap.

  1. Ik vind het echt knap dat je weer begonnen bent, bij mij wordt het niet beter sinds ik hier ben….alleen mijn Engels. Ik versta wel steeds meer, en begrijpend lezen gaat ook beter maar spreken, blijft heel lastig. Veel succes en veel plezier en veel groeten aan Timea.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s