Voor mijn vriendinnen/vrienden met een moestuin of eigen grondstuk. Of gewoon voor mensen met interesse voor gezond voedsel.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Negen jaar geleden namen wij de moestuin in gebruik. Een langgerekt zwart stuk omgewoelde aarde die mij uitdagend aanstaarde. De woorden “klein beginnen” waren mij even ontschoten. In Holland had ik een kas die meteen de hele tuin overdekte. Niet dat die kas zo groot was, de tuin was zo klein. Binnen die ruimte was alles overzichtelijk en daarom ontstond er nooit een overdaad. Maar hier! Dat langgerekte zwarte stuk! Alle zaden brandden in mijn handen. Wat een ruimte om dit allemaal vol te zaaien. En dat deed ik dan ook. Hans zette rijen met bonen en andere soorten planten. Ik nam de tomaten, aubergines, courgettes, arstisjokken en de “sla-afdeling” onder mijn hoede. Over de sla zal ik kort zijn. Teveel, veel teveel tegelijk gezet en minstens vijfhonderd stuks, van alle soorten, groot en klein (van de little gem, oh zo lekker) staken tegelijk hun kroppen boven de aarde uit. Ik kreeg, terecht, een “slaverbod”. Aan het einde van het seizoen brachten we de moestuin terug tot minstens de helft. 

Tijdens het groeien van de kroppen sla staken er nog meer plantjes hun kopjes boven de grond uit. Ik herkende de bladeren meteen, hoe klein ze ook waren. Ik sleepte Hans mee naar de moestuin en toonde hem mijn vondsten. Wiet? Is dat wiet? We waren verbaasd, omdat het hier hartstikke verboden is en één plant genoeg is om in de boeien geslagen te worden en achter de tralies gezet te worden. Nu houd ik niet van boeien en al helemaal niet van gevangenissen. Althans dat denk ik want ik heb er nooit vertoefd. Maar gaande het seizoen kwamen er steeds meer op en ze groeiden uit tot flinke planten. Elke nieuwe plant die ik ontdekte trok ik eruit.

Toch had ik zo mijn twijfels. De plant zag er wel hetzelfde uit maar er kwam eigenlijk helemaal geen geur vanaf. Of nauwelijks. Ik liet er twee doorgroeien, hoewel dat ook best listig leek. Prachtige grote planten werden het van minstens twee meter hoog. Na wat rondvragen ontdekten we het geheim. Hennep. Hier in de omgeving heeft het jarenlang vol gestaan met hennep voor de industrie. Touw, kleding en misschien werd er zelfs wel de Trabant van gemaakt. Hoewel ik dat niet zeker weet zou het me niets verbazen. En natuurlijk de zaden voor vogelvoer. 

Het jaar erop begonnen we met permacultuur, waardoor de grond niet meer omgewoeld wordt en alle zaden in de grond lekker blijven slapen. De hennepplant is nooit meer teruggekeerd.

Nu ben ik altijd op zoek naar gezond voedsel die ook wel bekend is onder de naam Super Food. Zo heb ik zak vol Cha-zaden waar mooie plantjes uitkomen en die heel gezond zijn. En natuurlijk boerenkool. In Amerika helemaal “hot” vanwege de werkzame stoffen die in deze kool zitten. En als je een moestuin hebt kun je dat er allemaal zelf inzetten, zoveel als maar kan. Tijdens een gesprek met één van mijn zussen en niet veel later met een vriendin viel met grote regelmaat het woord “hennepzaad”. Gewone ordinaire hennepzaden. Als krachtvoer voor mensen met een dieet of als extra door de yoghurt of als olie over de sla. Ik kreeg een link toegestuurd en ben gaan lezen. En u raadt het al: ik ben in hennep. Gewone ordinaire hennep waar ze touw, auto’s en kleding van maken.

Vorig jaar ben ik voor de deur al begonnen met een “proeftuin” die niet helemaal uit de verf is gekomen. Er staan nu frambozen (anti-oxidanten), rabarber (gewoon lekker) en daar komt dit jaar snijbiet (ijzer, en heel veel vitaminen. Ook niet te versmaden) bij en vlas voor de overbekende lijnzaden. Dit zijn terugkerende planten, mits ze niet door slakken of ander gespuis worden opgegeten. Omdat het een “proeftuin” is mag iedere nieuwsgierige ervan proeven en zelfs vragen naar overheerlijke recepten. En om de boel helemaal compleet te maken zet ik er hennep bij. Wees niet bevreesd, burgemeester en wethouder zijn op de hoogte en als het meezit zal in de dorpstuin dit jaar ook hennep bloeien. Want ook in Hongarije is hennep bekend als Super Food. Gewone ordinaire hennep. Zo gezond hebben we nog nooit gegeten.

Vanmorgen kreeg ik mijn eerste zakje aangereikt met de afbeelding van karpers er op. Je kunt er dus ook mee vissen. En morgen ga ik naar Pécs om bij vrienden een kilo zaad op te halen, dat zij speciaal voor mij gescored hebben. Een deel gaat in de grond en van het andere deel ga ik olie maken. Ik ben weer even van de straat. 

Dit zijn links: http://veganspirit.blog.hu/2014/10/19/kendermag_a_superfood

http://eerlijkereten.nl/superfood-hennepzaad/

Mip

3 thoughts on “Voor mijn vriendinnen/vrienden met een moestuin of eigen grondstuk. Of gewoon voor mensen met interesse voor gezond voedsel.

  1. Wat grappig dat je een stukje over hennep schrijft. De wijk waar wij in wonen heet ‘Kenderföld’ en inderdaad het was vroeger een hennepplantage. Her en der komt er nog wel eens een plant tevoorschijn.

  2. We waren een keer bij een vriendin van ons, paar uurtjes rijden hier vandaan…oh, kom eens kijken Ien, iedereen zegt, dat we hennep verbouwen.
    Ik mee…hallelujah…de vliegen vlogen er stoned overheen…

    Ik een stukje afgebroken en haar laten ruiken,…die geur herkende zij wel / zij werkte bij de politie en had geholpen om diverse plantages op te rollen, haha, maar ZO groot had zij die planten niet gezien .-)

    Ze hebben alles in de fik gestoken, het hele dorp zal wel stoned geweest zijn .-)

    Groetjes,
    Ine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s