Godendrank.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

De hennep zit nog steeds in mijn hoofd. En niet slechts alleen daar. Ik ben een mens van uitproberen en ging aan de slag. Natuurlijk wilde ik nog veel meer weten en las me suf op het internet. Juist omdat het geen gepelde zaden zijn is de buitenkant nogal hard. Iemand gaf de suggestie de zaden even te weken om daarna de schil met de duimnagel los te peuteren. Bij zaad nummer twee kwam ik er achter dat deze bezigheid niet voor mij bestemd was. De volgende suggestie leek echter wel iets voor mij. Ik pakte de keukenmachine maalde zo’n 35 gram zaden tot hele fijne poeder en mengde die door mijn brooddeeg. 

Het brood was nog niet helemaal afgekoeld maar mijn nieuwsgierigheid dwong mij er alvast een kapje vanaf te snijden. Met mijn ogen dicht nam ik een hap kwam tot de volgende gedachte: Ik zit op het strand van Hoek van Holland. De temperatuur is heerlijk, de zon schijnt. De zee ruist zacht. De wind waait het stuifzand op. Omdat die boterham toch lekker nootachtig smaakt eet ik door. Tot dat het zand me echt teveel wordt. Conclusie van dit experiment is dat ik het eigenlijk niemand zou aanraden. Mits je zand lekker vindt natuurlijk. 

Daarna pakte ik mijn oliepersje waarbij ook een foto zit van hennepzaad, dat treft. Omdat mijn handleiding waarschijnlijk heeft gediend als aanmaakpapier voor de kachel ging ik wederom het internet op. Ik kwam de volgende tekst tegen: de zaden mogen niet vers zijn maar gedroogd zijn in de zon. Ik keek naar het zakje met de vissen erop, voelde nog eens goed en wist zeker dat dit droge zaden  waren. Ik installeerde alles op mijn speciale olieperstafeltje, zette het olieopvangbakje nog eens extra stevig vast en roerde de slinger. Zaden er bovenin in en aan de voorkant in hun zelfde hoedanigheid eruit. Ik schroefde het extra dopje voorop waardoor het oliepersje zo vast liep dat ik zwetend en zwoegend de hele tafel door de kamer liet dansen. Dit kon niet helemaal de bedoeling zijn. Ik klom in de email en verstuurde een ernstige hulpvraag aan mijn leverancier. Al na tien minuten kwam er antwoord: de zaden waren te droog en daarbij een advies dat twee dagen duurde. Mooi advies volg ik altijd direct op. 

Om niet alle zaden in één keer te gebruiken besloot ik maar eerst een halve kilo te bevochtigen en wachtte twee dagen. Ik bracht de tafel weer in stelling en monteerde het oliepersje, dat ik dankzij de bankschroef weer uit elkaar had gekregen en daarna schoon had kunnen maken (je hebt wat gereedschap nodig, dat geef ik toe) stevig aan de tafel vast. Nog niet helemaal vol vertrouwen liet ik de slinger rond gaan. Het ging eigenlijk best makkelijk in vergelijking met de keer daarvoor. De eerste druppels olie sijpelden uit het persje en al na een kwartier had ik er een halve kilo zaad doorheen geperst. In mijn olieopvangbakje was te lezen dat ik 80 ml diep donkergroene olie had opgevangen. Bij de omschrijving staat dat je met het persje circa 4,8 kilo per uur kunt verwerken. Qua fysieke arbeid vond ik die halve kilo wel even voldoende. 

Gisteren had ik bezoek van vriendin M die overigens zo’n waanzinnig lekker door haar man eigengemaakt camembert kaasje meebracht, dat mijn smaakpapillen bijna overstuur raakten. Fantastisch! De zelfgemaakte golbász is voor later. Ook daar heb ik alle vertrouwen in. Maar dit terzijde. M kwam op bezoek en ik liet haar de diep donkergroene olie testen. Eerst ruiken, dan proeven was mijn advies. Walnoot? Nee. Hazelnoot? Nee. Maar het is een noot. Nee. Een druppel op haar tong was voldoende voor de proef. Lekker, maar wat is het? Hennepzaad olie zei ik. En dit is tevens het antwoord aan die mensen die mij een persoonlijke email stuurden en hun nieuwsgierigheid bloot gaven. Het is een godendrank en dat je zie je niet vaak: heerlijk en ontzettend gezond tegelijk. 

De zaden staan nu voor te trekken. Ik zal mijn geduld moeten bewaren voor er iets van een plantje zichtbaar wordt. De hennepplant waar kleding en touw van wordt gemaakt en een godendrank natuurlijk. 

Mip

 

6 thoughts on “Godendrank.

    • Lieve Marijke, hij is natuurlijk al lang op de hoogte. En ja, hij is trots. Maar houdt natuurlijk ook weer zijn hart vast als hij thuiskomst. Een winkeltje zit er even niet in.

      Dank je wel lieve schoonzus.

    • Kus, had ik al gevonden maar nog niet gelezen. Vooral omdat er “wietzaadjes” stond maar het blijft natuurlijk gewoon familie.

      Ik ga straks gelijk kijken.

      Hartelijke groet,

      Mip

      • Van je familie moet je het maar hebben .-)

        Ik ben benieuwd.

        In Nederland had ik planten van zeker 3 meter hoog, over de omtrek zullen we het maar niet hebben…
        Toen we terug kwamen van vakantie, was bijna de tuin overgroeid.

        Ik vond er niets aan, dus alles weggeven.

        Veel kennissen hebben er wel schik van gehad. Toegeven, ik heb best weleens een jointje gerookt, maar ik heb liever een glaasje wijn. Dat is controleerbaar, die wiet niet.

        Kus terug,
        Ine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s