Je wordt er misschien niet beter van. Maar je voelt je wel veel beter.

Een kleine kleine aanvulling. Omdat onze mailbox begint vol te lopen met vragen wil ik jullie verwijzen naar dit emailadres: edwin@enecta.com, Edwin is degene die antwoord kan geven op al jullie vragen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ja, de vork en de steel. Het wordt een lang verhaal. Ik waarschuw alvast. En het gaat weer over hennep. En nu niet denken oh ja, dat weten we allemaal al.  Want nu het hele verhaal. Het begon alweer een tijdje geleden.

Hij bewoog zich over straat. Handen op de rug, het hoofd iets gebogrn, alsof hij iets op die straat zocht. Zijn haarloze hoofd was bedekt met een honkbalpet. Zijn snorloze en wenkbrauwloze gezicht had geen enkele uitdrukking. Zijn ogen, die zo mooi konden glinsteren, stonden dof. Hij droeg om zijn rechterarm een natte koude handdoek. Het was de arm waar voor de derde keer een chemonaald zijn werk had gedaan. Nog één chemo te gaan. 

Wij maakten ons zorgen. Zijn benen konden hem bijna niet meer dragen, zoveel pijn deden ze. Hoewel hij pijnstillers had voor zijn pijnlijke arm, benen en rug hielpen die hem niet. En omdat hij zulke zware medicatie gebruikte, slikte hij maagbeschermers, maagwandbeschermers, nog een middel tegen buikpijn en een middel tegen de misselijkheid van de chemo. Hij was verworden tot een  een wandelende medicijnfabriek met het omhulsel van een mens die aan het einde van zijn latijn was. Hij had  zijn smaak verloren en daarna zijn eetlust. Slapen deed hij soms in een stoel voor televisie, maar in  de nacht maalde zijn hoofd aan één stuk door. Het was eigenlijk een wonder dat wij hem over straat zagen bewegen, want buiten kwam hij nog zelden. Het ontbrak hem aan kracht, energie en lucht in de longen. 
 
Longkanker is een vreselijke ziekte en voor hem was het de tweede keer in korte tijd. Deze heftige chemo zou zijn laatste redmiddel zijn. Hoewel wij niet inzagen wat hij ermee zou kunnen redden. De dood zat hem op de hielen en dat wist hij. Zij maakte voor hem elke dag een mengsel van verse gember, kokosolie en honing. Een smerige hap die hij onder haar streng toeziend oog naar binnen probeerde te werken. Het hielp hem niet. De kanker was aan de winnende hand en wij wisten het allemaal. 
 
Hans las alles over Simpsonolie. Een olie gemaakt van wiet die een doorbraak tegen kanker lijkt te zijn. De termen THC en CBD werden gemeendgoed in ons huis. Voor Hans een mogelijkheid om zijn prostaatkanker te bestrijden. Maar één wietplant is hier genoeg om tien jaar achter tralies te brommen. Nu zijn tralies al niet aantrekkelijk en brommen al helemaal niet. Dat was geen optie. Als een wonder kwam de dag dat alles samenviel. Het was half januari van dit jaar.
 
Hans had een vraag aan zijn dochter M. Zij kwam met een antwoord waardoor de hele boel als in een grote stroomversnelling kwam. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds goed bevriend is, werkt voor een Deense firma genaamd Enecta die hennepconcentraten maakt. De normale gewone hennepplant waar touw en kleding van wordt gemaakt en waarvan de zaden tot olie worden geperst en te boek staan als super food. Een 100 procent legaal middel over heel Europa. Die concentraten worden van de bloemen en de planten zelf gemaakt. Dit product heet CBD. De vriend, de grote lieve schat, bood aan om een proefpakket op te sturen. Gratis, maar dan wilde hij wel op de hoogte worden gehouden. De post bracht ons een schat aan middelen in de vorm van cristallen, olie, pasta in verschillende concentraties van 98 tot 3 procent CBD. 
 
We bezochtem het donkere huis dat slechts verlicht werd door de televisie. Hij bewoog zich voort naar een stoel en stalde zijn vermaagrde lichaam er op. Wij waren euforisch maar hij reageerde amper. Het gembermengsel had hem niet geholpen. Waarom dit dan wel?  Ik ging staan, vouwde mijn handen tot een smeekbede en met tranen in mijn ogen sprak ik de woorden: Ik hou van jou. Wij houden van jou. Ik hou van jullie. Wij houden van jullie. Zou je het alsjeblieft, al is het maar één week willen proberen? Hij was zo overdonderd door mijn en onze liefdesbetuiging dat hij zijn pijnlijke lichaam omhoog trok en zich als het ware om mij heen vouwde. 
 
Hij begon met een zakje pasta van dertig procent CBD,s dat even goor smaakte als het gembermengsel. Een probeersel van tien zakjes, dus tien dagen. Met de afspraak dat hij ons op de hoogte zou houden over zijn welzijn. Na een paar dagen kwamen de eerste verslagen. Hij sliep, elf tot twaalf uur aan één stuk. Hij barste van de trek en zijn smaak keerde terug. Hij vrat als een dijker en de kilo’s keerde terug. De pijn in zijn arm verdween en zijn benen konden hem weer dragen. Na een week stopte hij voorzichtig aan met de speciale medicatie, iets dat hem al minstens veertig euro per maand scheelt. Ik zei: of je er beter van wordt weet ik natuurlijk niet. Maar je voelt je in ieder geval wel beter. Na twee weken kwam de proef op de som. Zijn laatste chemo. We zagen er allemaal tegenop en sloegen het ene kruis na het andere, ondanks dat Hans en ik goddeloze zielen zijn. De bijverschijnselen bleven uit en zo wandelde hij weer voorzichtig aan het normale leven binnen. Dat was half februari. 
 
Eind februari. Hans was druk in de weer met het snoeien van de fruitbomen toen ik voor het raam langs een man zag wandelen met een dubbele ladder op zijn schouder. Hij kwam helpn met snoeien. En zei hij tegen Hans, als jij straks op Cuba bent zal ik de rest afmaken. Maar hij had ook nog een andere mededeling. Zijn schoonzoon had op het internet homeopatische middelen gevonden tegen kanker. Hij zou stoppen met de CBD’sen zijn geluk opnieuw gaan beproeven. Dat was op vrijdag. Op zondagmorgen vroeg stond hij in de keuken. Zijn huidskleur was vaal, hij kromde zijn lichaam van de pijn. Alles was weer terug. De arm, de benen, de rug en vooral ook zijn maag moest het ontgelden. Paniek in zijn ogen. Na een kort gesprek keerde hij huiswaarts met een heel klein potje CBD en dinsdag was hij weer volledig op de been.
 
Zijn haar groeit weer als nooit tevoren. Zijn wenkbrauwen sieren zijn nu weer vrolijke ogen. Zijn snor krult parmantig om zijn bovenlip. Hij kan weer lachen en is weer vrolijk. In maart bezocht hij de arts voor de uitslagen van onderzoeken en scans die van hem gemaakt waren. De arts constateerde dat de tumoren verdwenen waren en dat zijn longen er stabiel uit zagen. Hij toonde het kleine potje CBD en vroeg de arts of hij dit kende. Ja, de arts kende het maar waarschuwde hem dat dit geen medicijn was. Je wordt er misschien niet beter van. Maar je voelt je wel veel beter, was mijn antwoord. De CBD is ook gewoon te koop in Hongarije, alleen vragen ze de dubbele prijs, vandaar dat wij het uit Nederland laten komen. 
 
Zijn oude werk, tuinonderhoud bij de buren, heeft hij weer opgepakt. Hij sleept met bosmaaiers, harkt het gras, fatsoeneert de bomen en alle andere klussen die bij tuinonderhoud om de hoek komen kijken. 
 
Gisteren hadden we een spoedbijeenkomst met de burgemeester, wethouder, Brgi (als mijn grote vertrouweling, omdat zij ook al die tijd op de hoogte is geweest en alles heeft zien veranderen) Laci, want daar heb ik het al die tijd over, Eszti en wij. Dat had een speciale reden. De CBD’s werken voor hem en Hans fantastisch maar zijn ook ontzettend duur (Hans kocht, toen hij in Nederland een overstap maakte een flesje van 15 procent voor Laci waarvan de winkelprijs 200 euro is). Nu hij zoveel geld uitspaart voor medicijnen kan hij wel wat reserveren per maand. Een andere optie is zelf hennep kweken en daarvan zelf de concentraten maken. Kom op! Mailde ik Hans toen hij op Cuba zat. We persen onze eigen walnotenolie, hennepzaadolie, maken onze eigen jam en stoken onze eigen palinka. Daar kan een beetje CBD concentraat ook wel bij.En ondanks dat hij ver weg was was hij het helemaal met mij eens. En gisteren, na een bespreking van anderhalf uur en het verhaal van Laci wat hem allemaal overkomen is zijn burgemeester en wethouder overtuigd. Ze gaan bezien of het dit jaar nog gaat lukken om een deel van de dorpsmoestuin in te zaaien met hennep. Het kan zijn dat dit pas volgend jaar gaat lukken. De regels zijn strikt. De burgemeester dient een plan in met zoveel zaden voor zoveel soorten groenten. Elke maand bezoekt iemand van het rijk met camera de dorpsmoestuin. Als er planten in staan die niet op de lijst staan volgt een enorme boete of gevangenisstraf. Ze hebben een plan om het misschien over een andere boeg te gooien en als dat niet lukt wordt dit een project voor volgend jaar. Maar ondertussen zijn er nu ook zeker drie of vier moestuinen die voor een deel ingezaaid worden. Ze waren het met ons eens. Misschien wordt Laci er niet beter van. Maar hij is zich wel 99 procent beter gaan voelen. 
 
Om de echtheid van dit verhaal te controleren kunt u contact met ons opnemen en een afspraak met Laci maken om zijn verhaal te horen met Eszti en Brigri als zijn persoonlijke getuigen.
 
Mip

9 thoughts on “Je wordt er misschien niet beter van. Maar je voelt je wel veel beter.

  1. En zo sta je als leek altijd lijnrecht tegenover artsen, mijn acupuncturist raadde mij evt. wietolie aan, er zijn mensen die in Ned. het zelf maken , is ook zoiets. het lijkt wel of je als patiënt je niet beter mag voelen. Ik wens jullie heel veel succes hiermee.

  2. Een geweldig verhaal weer. Wat zou dit een slag aan de medicamentenmaffia brengen. Wat zal het een storm aan tegenwerpingen oproepen van het reguliere circuit. Wat hebben we het broodnodig.

  3. Mooi verhaal zeg. Er is hiermee al zoveel goeds bereikt. Ik ga toch eens kijken of het ook iets voor mij is met mijn migraines, ook al worden die iets minder nu ik in de overgang kom. Wat een feest zou het zijn als ik weer een keertje uit zou kunnen gaan zonder ziek te worden. Gezond eten helpt deels, maar niet helemaal.

  4. Pingback: Tegengif. – Het Land Dat Lokt, Hongarije.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s