Omgaan met teleurstellingen.

KortLevens verhalen  en andere dierenvertellingen.

Ooit las ik dat moestuinierders heel goed kunnen omgaan met teleurstellingen. En dat klopt helemaal. In mijn geval dan. En ook zeker in het geval van vriendin E, die er ongeveer op dezelfde manier mee omgaat. Ook dit jaar was er weer een test van de natuur.

Het woord “teleurstelling” zegt het al. Of kijk naar deze lijst met synoniemen. Hoewel, er staan geen vloeken of versterkende taal bij. Het zal wel geen netjes Nederlands zijn.

Picture 7

In het Hongaars is het dit:

Picture 9

Maar dat heeft meer de betekenis “een koude douche”.

Eszti vroeg vandaag of Ron en Arwen teleurgesteld waren, omdat het niet zulk mooi weer was geweest  tijdens hun verblijf. Ik vertelde dat ze hier niet voor het weer komen maar voor ons en om te klussen natuurlijk. Dat mooi weer dan fijn is meegenomen zal ik niet ontkennen, maar zeuren doen ze nooit. Zodra ze maar buiten kunnen zijn is het al fijn genoeg. Eszti dacht dat ze kwamen om te zonnebaden en leek verbaasd. Waardoor ik nog verbaasder was. Het is de negende keer en al die keren zijn ze altijd bezig geweest met van alles. Dit keer is bijvoorbeeld het kippenhok aan de binnenkant gewit en is de aanbouw waarin de leghokjes verwerkt zitten ook helemaal vernieuwd. Is er nieuwe trap naar de toegang van het hok gemaakt. Sluit de poort bij het hek voor weer normaal. Is er een nieuw “belhuis” getimmerd, zodat de bel zonder veel problemen kan functioneren ondanks de regen. Is het hek naar de achtertuin “Sissi proof” gemaakt en zit er een nieuw slot op. Is het gras gemaaid, is er onkruid getrokken, zijn er nieuwe planten ingezet. De houten schutting had ik vorige keer al genoemd en zal ik op dit moment nog veel meer dingen vergeten die gedaan zijn. Hoezo teleurgesteld? Ik legde uit dat vriendschap meer is dan een zon alleen. Dat vriendschap enorme warmte geeft en dat daar geen zon tegenop kan.

Waar je het ook warm van krijgt is twee kilo walnoten kraken. Daar weet Arwen alles van. En toen we daar samen ruim een liter olie van perste hadden we een handdoek nodig om de haren te drogen. Maar ook van dansen kregen we het warm. Het was de dag dat Hans eindelijk zijn geluidsinstallatie na negen jaar van zolder haalde. Ik hield het steeds tegen, omdat ik geen zin had in nog meer snoeren door de woonkamer. Hij sloot de installatie aan in zijn werkkamer en nog diezelfde avond dansten wij ons in het zweet op de muziek van Sandford & Son met het opzwepende I will wait. En zaterdagavond kon er weer gedanst worden. Tijdens een bluesoptreden van een bevriende gitarist. Hij speelde in een restaurant in Pécs waar het eten lekker was en de muziek verrukkelijk. En zondag was het ook warm door het fantastische maal waar P&E ons voor hadden uitgenodigd. Dat het die dag regende kon ons niet deren. Mooie vriendschap geeft zoveel warmte, daar kan geen zon aan tippen.

En inderdaad het aanschouwen van bevroren jonge plantjes in de moestuin en bevroren bomen met zwarte bladeren geeft een gevoel van teleurstelling. En dan vloek je eens hartgrondig, schudt je vacht eens flink uit en daarna steek je de armen uit de mouwen om opnieuw te beginnen. Niet lullen maar poetsen blijft een mooi Rotterdams gezegde. En zo handelen we dan ook.

Vrijdag. De zon scheen uitbundig, de temperatuur klom langzaam omhoog. De spullen ingepakt. Tijd om weer naar huis te gaan. Dat was eigenlijk wel een teleurstelling, omdat de tijd weer voorbij was gevlogen. Maar tegelijkertijd wetend dat er weer een volgende keer zal komen biedt dat ook weer troost. Hun reis ging in horten en stoten, omdat er zoveel files onderweg waren. Maar ze kwamen behouden thuis, dat is toch belangrijker. 

Zaterdag verwachten wij baby’s. Kleine gele kippenbaby’s. Volgens de Hongaarse vrouwen moeten er 21 eieren uitgebroed worden. Vraag me niet waarom. Onze jongste kip had haar plaats bepaald. In de legmand op tafel op het terras. Ik vond in de buitenlucht niet zo’n heel goed idee dus sleepte ik nieuwe broedmanden aan in de garage. Wel eens een broedse kip ziedend van woede zien en horen worden? Welnu, die geef je zo snel mogelijk haar zin. Wat een fanatisme. Maar dan die 21 eieren. Zelf had ik er elf en Eszti gaf er tien bij. Ik droeg het doosje voorzichtig naar huis waar zojuist bekenden van ons de tuin hadden betreden. De man in kwestie omhelsde mij uitbundig. Ja, ik had die doos natuurlijk meteen neer moeten zetten, maar zoveel enthousiasme kom je ook niet elke dag tegen. In de omhelzing verloor de doos het evenwicht en als een wonder bleven er twee eieren heel. De honden een mooi voorgerecht, die waren absoluut niet teleurgesteld. Het broeden begon nu met dertien eieren. Twee dagen later werd ook een krielkip broeds en zonder overleg schoof ze aan in de mand. Ze broeden nu duo en ik ben benieuwd hoe ze dit gezamenlijke moederschap gaan oplossen. Het zal vast geen teleurstelling worden. 

Mip

4 thoughts on “Omgaan met teleurstellingen.

  1. Wat een heerlijk verhaal weer! Ik ben absoluut niet teleurgesteld. Bedankt dat je de moeite hebt genomen om alle gebeurtenissen weer op te schrijven.

  2. “Het zal vast geen teleurstelling worden” is de goede levenshouding, zo durf ik als “ervaringsdeskundige” te beweren. Inderdaad: je hebt er even de pest over in, maar je legt je focus alvast maar weer op de komende activiteit. Ik ben inmiddels op een leeftijd dat ik vele seizoenen heb zien passeren en dus weet het ook goed kan gaan. Natuurlijk wist ik bij iedere aardappel die ik heb gepoot, iedere plantje dat ik heb geplant en ieder zaadje dat ik heb gezaaid dat een goede oogst niet gegarandeerd was. Natuurlijk wist ik dat bij iedere koe die bevrucht werd een vlotte geboorte en een mooi kuiskalfje niet het automatische gevolg van deze actie zou zijn. Dat is echter een verlammende gedachte. “Je kunt niet meer doen dan je best” en er zijn nu eenmaal een aantal factoren waar je geen invloed op hebt. De ervaring van de teleurstelling leidt overigens tot extra vreugde bij een succes. Die mooie emotie zou je niet kennen zonder de nare emotie die bij een teleurstelling hoort. Ook dat is het leven.

  3. Zo ie het ( boeren) leven. Soms zit het mee, soms zit tegen. Als je dat in je achterhoofd houdt is een diepe zucht en weer vol goede moed verder gaan het enige wat je kan doen om het leven leuk te houden. Nu moet ik daar zelf ook nog naar gaan leven.😁.
    Wat fijn dat zelfs na zoveel jaren de vrienden jullie weten te vinden en helpen waar nodig.

  4. Leuk verhaal Mip! Vorige zomers gooide ik er halverwege de gieter erbij neer. Nu heb ik ook elektra van E-on en een tuinpomp met een lange tuinslang (geen esculaap). Dus heb hoop. Rondom zie ik mensen na een bomen kap, nieuwe planten, wordt niks aan gedaan en het groeit! Zelfs acacia die ik als stek verplant en vertroetel gaat dood. Die cursus omgaan met teleurstellingen gaat nooit door.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s