Ongewoon Moederschap.

_CUL9733

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

We hebben baby’s! We hebben baby’s! Klonk wel wat vreemd uit mijn mond. Toch kwamen die woorden daar vandaan. Hans schrok zich rot, omdat hij iets heel anders verstond. Dat ik baby’s wilde dacht hij te horen. Ik sleepte hem als het ware bij zijn lange haren naar het terras. Er was niets te zien in de mand. Natuurlijk wel twee moeders maar geen baby’s. Ik had ze gezien, ik wist het zeker. De aanstaande krielkipmoeder optillen is geen probleem maar Grote Kip vraagt toch meer aankleding. In de zin van veiligheidshandschoenen en misschien ook zelfs wel een veiligheidsbril met voor de zekerheid nog een vet lederen motorpak. We begonnen met handschoenen, want die hebben in huis. Samen liften we Grote Kip voorzichtig omhoog. En daar liepen ze, twee donzige kuikens, een dag te vroeg geboren. We plaatsten de kip terug op haar eieren en waren hoopvol voor de volgende dag. De ware geboortedag na 21 dagen broeden.

Het werden er zes waarmee het volgende probleem al in mijn hoofd opdoemde. Grote hoge mand, op een hoge tafel, buiten op het terras. Een kuiken heeft in dat geval meer vijanden dan vrienden. Poezen en een hond genaamd Sissi. Dat is vanaf de grond. Dan kwam ik de week ervoor ook nog een anderhalve meter lange slang bij het houthok tegen die ik in de dierentuin, heel lang geleden, ook nog weleens kuikens heb zien eten. Vanuit de lucht wil een buizerd of een andere roofachtige vogel ook nog weleens trek krijgen in een lekkere snack. Wat te doen? We hadden geluk want het werd koud, het ging regenen en keihard waaien. Geen kuiken die zich dan onder de moeder vandaan worstelt om die warme kachel te verlaten.

Vorige week zondag. Mooi weer. Lekker warm. Een fijne dag om de eerste uitstapjes te gaan maken en de wereld te verkennen. Ik zag kuikens op de tafel wandelen en vroeg me af hoe die dan terug moesten komen. Ik pakte kratten en het antihondenhek voor de deur. Brigi keek nieuwsgierig mee en we wisten dat dit niet de oplossing kon worden. Waarom niet onder het kippenhok? Maak je daar een deurtje en iedereen is veilig. Was haar suggestie. Aan zo iemand heb je wat, die begint met denken als het bij jou even ophoudt. Ik lichtte Hans in en niet veel later was er een mooie plank helemaal pas gemaakt om de nieuwe behuizing te betrekken. Ik belegde de vloer met een flinke laag stro, een bakje voor het voer en voor het water. Alles helemaal in gereedheid.

Alle kuikens in de mand, zodat vervoer snel geregeld kon worden. Beiden moeders stonden op tafel met ogen die tot moord in staat waren. Ik pakte de krielkipmoeder en verhuisde haar naar de nieuwe woning. Maar Grote Kip liet zich niet vangen. Die gaat vanzelf wel naar haar kuikens zei Hans. Maar het tegendeel was waar. Ze begon de kuikens te lokken en daarna te schreeuwen, te gillen, te tieren. Zo hard dat het door merg en been ging. Bello de Haan deed er met zijn grote bek ook nog eens een flinke schep bovenop. Alle kippen in rep en roer. We besloten haar te vangen, maar daar dacht zij toch wel iets anders over. Hans stond klaar met een doos, ik maakte een onverwachte beweging en daar zat ze. Boven op de muur richting buurvouw Ilonka. Hans rende erheen om haar op te vangen. Maar ze bedacht zich, sprong weer in de tuin en ging verder met haar serenade in c. Ondertussen vroeg Ilonka of Hans haar moestuin wilde bewonderen, maar de tijd dwong hem om de jonge moeder op te vangen die al lang weer terug was op eigen grond. Brigi trok zich langzaam terug maar wierp ondertussen nog wel een blik door het raam, om met een brede glimlach te genieten van ons, klooiende Hollanders. Na veel heen en weer rennen, kippenhok in en uit, weer terug de tuin in, besloot Grote Kip een duik te nemen achter de plank en wandelde zo haar nieuwe woning in. Plank ervoor, stevig dicht, zodat er niets in kan en ook zeker niets uit kan.

Nu was het duo broeden goed gelukt, bleef alleen nog wel de vraag of het duo-moederschap ook een succes zou worden. Hongaren raadden het ons af. Gewoon één moederkip weghalen. Zij kenden niemand bij wie het gelukt is. En nu kennen ze wel iemand bij wie het gelukt is. Ze doen het fantastisch samen en de kuikens worden nu tweetalig opgevoed. Want elke moederkip heeft haar eigen taal. Ik bedacht ineens dat ik het ook best wel heel fijn had gevonden als ik twee moeders had gehad. Een Hollandse en een Hongaarse. Zou me minder zweetparels kosten bij Hongaarse les.

Mip

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s