Achterstallig onderhoud deel 1.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Van schrijven kwam het even niet. Niet omdat ik geen zin in had, maar het kwam er gewoon niet van. Aan avonturen ontbrak het niet. Ook niet aan bezoek. 

Het is alweer even geleden. In juli van dit jaar. Hans werkte nog hard aan zijn fotoboek en aan de andere kant in Nederland werkte Bonda hard aan de vormgeving. Communicatie verliep via skype of facetime. En daar had Bonda een beter plan voor bedacht. Samen met GJ stapte ze in de auto met het boek in computervorm onder haar arm. We komen niet op vakantie Hans, maar om te werken. Maak je borst maar nat want er is heel veel te doen! 

Twee ventilatoren zouden de tropische temperaturen moeten verkoelen. Dat lukte soms en soms ook niet. Naast elkaar met ieder een eigen beeldscherm hoorde ik het overleg. Hoe groot? Hoeveel? Welke samenstelling? Onder welke kop? Welke links? Welke rechts? Welke tekst? 450 foto’s waarvan er 330 over moesten blijven. “Kill your darlings” werden veel gebruikte woorden. Bonda is lief en heeft veel gevoel voor humor en is heel geduldig. Maar ze is ook strikt met de tijd. Voor Hans geen slechte eigenschap. Regelmatig tikte ze op haar pols om aan te geven dat er nu niet meer geleuterd maar gewerkt moest worden. Ik ben hier maar een kleine week en daar moeten we gebruik van maken. Het werd ploeteren met die hitte maar er werd ook heel veel gelachen. 

GJ vermaakte zich met lezen. Het liefst buiten in de schaduw maar tergende prikvliegen joegen hem steeds naar binnen. Het zijn vooral die krengen die op je enkels gaan zitten en weer weg zijn voordat jouw hand de kwelgeest een doodsklap kan verkopen. Geen bezigheid om daar nu een hobby van te maken, zeker niet als je een goed boek aan het lezen bent. Op een dag besloten GJ en ik samen boodschappen te gaan doen. Om hem toch ook nog wat van de omgeving te laten zien besloot ik een andere route naar huis te kiezen. Mijn favoriete route. Tijdens de rit hadden we gesprekken en eigenlijk moet ik, als ik in de auto zit en iemand de weg moet wijzen, helemaal geen gesprek voeren. Ik moet gewoon doodstil de borden volgen, dan komt alles goed. Maar ik was niet doodstil en zo gebeurde het dat ik er achter kwam dat we toch een bord voorbij waren gereden. Vijftien kilometer verderop vroeg ik met schaamrood op de kaken of GJ de auto kon keren om zo weer vijftien kilometer terug te rijden naar het bord waar we rechtsaf hadden moeten slaan. In ons geval was dat nu linksaf. Hij vond het niet erg maar zette wel direct de tomtom op beeld en spraak, zodat die ons zeker wel de juiste weg naar huis  zou wijzen. Maar eerljik is eerlijk, GJ vond het een hele mooi route.

Nu is Bonda een hele goede vormgeefster maar ook een fantastische kok. Bij aankomst overhandigde ze mij een kookboek van het 10 jarige jubileum van Cuisine Culinaire Almere. Met een knipoog naar een ster, zo heet dat boek. Met heerlijke recepten, mooie foto’s en natuurlijk mooi vormgegeven, omdat Bonda hier de hand in heeft gehad. En zo werd ik ineens toegevoegd koksmaatje, een rol die mij prima beviel. Met dezelfde rust als zij vorm geeft aan een boek, zet ze prachtige en heerlijke maaltijden in elkaar. Om te zoenen die vrouw! 

En vanmorgen rinkelde er een bel in de computer. Op het beeldscherm de proefdruk van het boek. Bonda keek er tevreden naar net zoals Hans. Nog een paar weken en dan rollen de boeken van de pers.

Mip 

 

 

One thought on “Achterstallig onderhoud deel 1.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s