In blijdschap delen wij u mede.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Toen Hans eind maart terugkeerde van Cuba zat hij vol verhalen. Maar dat was eigenlijk meer tussendoor. Want vanaf het moment dat hij thuis was kroop hij achter zijn computermachine. Het apparaat dat eigenlijk zijn geheugen, ontwikkelbad, donkere kamer en afdruk laboratorium tegelijk is. De afronding van zijn 3e reis in 25 jaar Cuba moest nu omgezet worden naar een werkelijk boek.

Dagelijks waren er telefoongesprekken met John en Bonda. John zijn reismaat tijdens zijn laatste reis en tevens degene die het boek werkelijkheid kon maken. Bonda als vormgeefster, zijn tweede geweten en bedenkster van alle dingen die gebeuren moesten. Als je eenmaal een boek in handen hebt weet je niet hoeveel werk daaraan vooraf gaat. Ik nu wel.

Het gebruiken van het juiste materiaal voor een boek bijvoorbeeld. Hoeveel pagina’s, hoeveel foto’s, welke onderkleur, welke foto groot en welke klein. Welke foto wel en welke foto niet is op zich al een heel groot gevecht. In vijfentwintig jaar is er in de fotografie ook wel wat verandert. Sleepte Hans in 1991 nog hele koffers met camera’s, lenzen, dia- zwart/wit- en kleurenfilm mee op zijn bult. In 2005 bleven de films voor het eerst thuis. Toen ging hij gewapend met digitale camera, laptop en een stapel foto’s terug om mensen terug te vinden en er zodoende achter te komen wat er in die tussentijd verandert was. Sommige waren makkelijk te vinden, anderen waren vertrokken naar een andere plaats en weer anderen waren of spoorloos of al overleden.

2016 was precies het jaar dat alles op Cuba veranderde. Er kwam meer vrijheid voor de Cubanen maar ook het toerisme is volop op gang gekomen. Hans had haast, omdat hij bang was dat er helemaal niets meer terug te vinden zou zijn van het oude Cuba. De cultureel attaché van de Nederlandse Ambassade op Cuba was helemaal wild van de plannen van Hans. Maar hij verslikte zich in de woorden Ik zal je helpen waar ik kan. Want juist op dat moment kwamen er delegaties van de tweede kamer, delegaties van geintresseerde bedrijven en nog veel meer delegaties die in Cuba een nieuwe economie zien.

Zij (Hans en John) schrokken zich dood toen ze op Santiago de Cuba aankwamen. Een mierenhoop aan mensen die wat te bieden hadden. Geen stap kon er verzet worden zonder dat ieamd vroeg: Taxi? Hotel? Sigaar? Rum? Souvenier? Een vrouw? Een meisje? Een wip?  Bijna schreeuwend zijn ze in hun huurauto vertrokken naar rustiger gebieden. En daar vond hij terug wat hij zocht. De schoonheid van de mens achter de Cubaan. Hun muziek, hun dans, hun lach en hun eeuwige optimisme. En ja, Obama was er ook die tijd. En nee, die hebben ze niet gezien. Net zoals de Rolling Stones, die hebben ze ook niet gezien. Maar wel heel veel moois. Het boek verteld het. Kijk maar hieronder en als je nog meer wilt weten kijk dan eens op zijn Facebook pagina. Hans Molenkamp Hongarije.

Daarom: In blijdschap delen wij u mede:

One thought on “In blijdschap delen wij u mede.

  1. Mocht al even kijken, en moet even vertellen dat het een verschrikkelijk mooi boek is.
    Ik heb zelden zo zitten genieten.
    Hans je bent een fantastische fotograaf.
    Met de feestdagen in aantocht een geweldig cadeau.
    Hij staat boven aan op mijn verlanglijstje.
    Peter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s