Mooi en minder mooi. I

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ergens in december 2016. Ik heb zo’n trek in pizza! Hoorde ik hem zeggen. Ga niet naar dat restaurant. Ik maak pizza voor jullie. Riep ik. Nog voor het gesprek beeïndigd was schrok ik toch wel van mijn eigen woorden. Beetje arrogant klonk het natuurlijk wel, dat mijn pizza’s beter zijn dan in het restaurant in Pécs. En hij, K., is zelf ook nog kok. Maar eerlijk is eerlijk, ik ben niet bang uitgevallen als het koken betreft. Daar is niets arrogants aan.

Ik bakte mijn eigen crispy crackers. We aten vooraf verse rauwe tonijn uit Kroatië met fijn dipje. De warme tranen van tomaat smaakte er goed bij. De pizza was een succes. Wat ben ik heerlijk aan het eten. Alles is lekker. Ik krijg er kippenvel van zei vriendin M. En K was het met haar eens. Dat was een mooi moment. Vrienden die genieten van eten dat uit het hart gemaakt wordt, dat levert ook nog fijne tafelgesprekken op.

Ook in december 2016. Het was op de kortste dag van het jaar. Wij hoorden het bericht nog diezelfde avond. Er ging een schok door ons heen, hoewel we er al een tijd rekening mee hadden gehouden. Anthoni was een leuke man. Hij had gouden handen waarmee hij prachtige ontwerpen bakte. Van kleine sieraden tot levensgrote vazen. Alles in een handomdraai. Maar Anthoni had ook slechte vrienden die zijn leven er niet aangenamer op maakten. De ene vriend zat in een blik, de andere in een fles. Vooral de vriend in de fles was van het sterkere werk. Vrienden stonden hem bij, praatten op hem in, net zolang tot hij de afslag naar het afkicken nam. Een paar weken verbleef hij daar en mocht weer terug naar huis. Hij was goed in staat mensen te overtuigen van zijn eigen krachten. Hans reed met hem naar de bloemenveiling in Budapest, daags na zijn thuiskomst. Hij was een schim van zichzelf geworden, maar zijn plannen voor de toekomst waren groots. Hoopvol was een woord dat niet lang bleef hangen. Alle klinieken in de omgeving waren niet genoeg om hem te helpen. Op 21 december nam hij zijn eigen afslag. Een mooi mens was het. Het was alleen nog een kwestie dat hij dat zelf inzag.

img_2201

 

Mip

 

 

3 thoughts on “Mooi en minder mooi. I

  1. Dag Mip, wat ben ik blij dat ik het verhaal nu ken en jammer dat het zo is afgelopen! We hebben een paar keer telefonisch contact gehad, maar van de afspraak is niets gekomen en ik begrijp nu waarom. De mooie kralen zullen er nooit meer komen.
    Hartelijke groeten ook aan Hans,
    Ina

  2. Heel mooi geschreven Mip.
    Inderdaad een mooi mens en jammer dat hij dat zelf niet inzag.

    Een creatief vakmens , die kleur aan de wereld geven.
    Helaas.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s