Koud! En een ongelukje.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Dus ga ik door met het schrijven van kleine verhalen. Dank voor de streep waar een ieder mij overheen getrokken heeft.

Het is winter in ons land. En wat voor een winter! Koude winters zijn hier wel redelijk gewoon. Het begon begin januari toen er een noorder storm opstak en de zogenaamde gevoelstemperatuur tot onder -20 dook. Zelfs de kippen, die toch met een donzen dekbed zijn geboren, doken onder op plekken waar ze uit de wind hun toilet konden maken. Ons terras was dan ook niet meer om aan te zien. Vol drollen en veren. Maar ook eieren. En als een kip legt mag ze veel, zo zijn wij hier.

De wind vertrok na een paar dagen maar de koudegolf bleef. Sneeuw maakt de wereld dan weer wonderbaarlijk mooi en die viel gelukkig ook. Want een winter zonder sneeuw is te grijs. Te grauw. Te ongezellig. En nu, drie weken later, is het nog steeds ijskoud. Vooral de nachten komen met gemak aan -15. Een beetje Fries zou hier jaloers op worden. Maar tegelijk ook weer niet. Meren zijn er hier bij tientallen in de buurt. Prachtige grote meren met prachtig zwart glad ijs. Waar mijn Noren zo overheen zouden kunnen glijden. Heerlijk: zwier links, zwier rechts. Handjes op de rug en bevroren snottebellen onder de neus. Maar het zijn vismeren en daar schaatst men niet op en daar zwemt men niet in. Slechts het vangen van een vis is toegestaan, terwijl er in de winter helemaal niet gevist kan worden! Maar probeer het niet, dat schaatsen, want je gaat op de bon.

Wie ook niet kan schaatsen is Hans. Gisteren gebeurde het. Hans was boven en ik wilde het kippenhok afsluiten. Ik nam zijn paarse bodywarmer en sloeg die om mijn schouders tegen de kou. Toen hij beneden kwam zag hij mij net langs het raam lopen en dacht: goh, Mip in mijn paarse bodywarmer dat beloofd wat! Doordat zijn ogen niet gericht waren op hetgeen waar hij mee bezig was, het betreden van het twee tredige trapje van de woonkamer naar de hal, maakte hij een misstap. Ik zal niet in detail treden, maar vanmorgen na twee uur wachtkamer, dokter, röntgenfoto, terug naar de dokter, was het duidelijk. De voet gebroken, de ribben gekneusd en donker blauw. De voet hoeft niet in het gips maar moet wel rust. Rusten en alles langzaamaan doen zijn woorden die niet in Hans’ woordenboek voorkomen. Maar toch was het de arts die hem met deze woorden weer naar huis stuurde. Het zal een maandje aanlopen, zo was zijn opmerking.

Mip.

5 thoughts on “Koud! En een ongelukje.

  1. Zo dan, en je verhaal begon zo leuk. Een gebroken voet, dat is niet mis om maar niet te spreken over gekneusde ribben. Au, au, au. Wij wensen jullie allebei heel veel sterkte toe!

  2. Dit is inderdaad de strengste winter sinds we hier 6 jaar geleden kwamen wonen. Buiten schuifel ik héél voorzichtig rond bij het verzorgen van de kippen. Iets breken zou rampzalig zijn. Ik ben al lang blij dat het droog weer is en er geen nieuwe sneeuw bijkomt, maar verder vind Ik er al lang geen bal meer aan. Gewoon de tijd uitzitten tot de temperaturen weer normaal worden.
    Beterschap Hans, en jij sterkte Mip!

  3. Oh, Hans, wat een pijn !
    Vreemd, dat je geen gips hebt gekregen (je voet TE groot?)
    Nee, geen geintjes over maken, je vergaat van de pijn en kan niets voorlopig. Zelfs ademhalen doet zeer met je ribben. Lachen lukt ook niet en je zult al hyperventilatie krijgen áls er één van de honden in de buurt van je voet komt….

    Ik had het een paar jaar geleden ook (gebroken voet / wel gips) en toen heeft Jaap een planten tafeltje gekocht, waarop ik door het huis kon racen .-) Dolle pret voor de honden.

    Ik heb nog een rollator staan, die mag je lenen. Best handig, je kunt er ook op zitten om uit te rusten. Een paar krukken hebben we ook nog staan. Geef maar een brul, dan komen we het wel brengen.

    Veel sterkte met alles, ook voor Mip en als we wat kunnen betekenen voor jullie, zeg het gerust.

    Liefs,
    Ine

  4. Lieve Maupie

    Hans wilt geen medelijden, maar ik wens hem toch beterschap toe en pas goed op je rug. Jij sterkte met een op één voetstuk. staande echtgenoot. Ik blader regelmatig je blog door en je neemt mij mee aan je hand door je vertellingen heen. Blijf lekker schrijven. Kus Ineke

  5. Beste Hans en Mip,

    Dank je wel voor jullie prachtige verhalen.
    Blij dat jullie niet stoppen met vertellen en delen van jullie avonturen.
    Ik lees ze zo graag.
    Beide… schrijven jullie prachtig.

    Hans…Beterschap… dan zit er niets anders op dan rustig aan doen.
    Lieve groet Rita és Harry

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s