Natuurlessen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het is alweer bijna zes weken geleden dat er zeven kuikens geboren werden.Het was de dag nadat A&R vertrokken. Net als het jaar daarvoor. Toen misten zij ook op een dag na de geboorte van de kuikens, waarvan een groot deel later in de vos zou verdwijnen. Drie anderen, haantjes, verdwenen in de diepvriezer. Ze vochten tot bloedens en volgens geleerden zou dit stand houden tot ze er dood bij neer zouden vallen. Door toedoen van de slachter/ster belandden zij alle drie in de diepvriezer en later in de zonneoven.  Toen wisten wij zeker dat pluimvee uit de supermarkt een heel ander leven hebben gehad dan ons eigen pluimvee. Ze smaakten gewoon gelukkiger.

Van de zeven kuikens is er helaas eentje verdronken in de waterbak. Hans kwam mij halen en wees mij erop, nadat wij een kuiken misten. Er vielen veel namen van verdachte dieren. Vooral de vos en de buizerd werden veel genoemd. Vreemd genoeg is het dan een opluchting om een kuiken in een waterbak te zien drijven, omdat je dan ineens weer de verdachte dieren kunt wegschrappen van de lijst.

Drie weken woonden ze in de kleine ren onder het kippenhok. Daar konden ze niet uit, wat als voordeel heeft dat er ook niets in kan komen. Jonge kuikens zijn namelijk een gwilde snack bij land- en luchtdieren. Toen de ren eenmaal open ging nam moeder hen mee op wereldreis en maakte hen bitwijs in de wereld van insecten, grassen en zaden. Maar ook hoe een zandbad tegen de luizen gemaakt kan worden. Dit vind in de meeste gevallen onder de caravan plaats. Hoewel dit soort caravan niet de naam Kip draagt. Maar dit even terzijde. Al de eerste avond na hun vrijlating nam moeder hen mee naar het kippenhok. Dat was even lastig. Hoewel ik hun geboortemand in het kippenhok had gezet koos moeder een hoekje onder de stok. Wat ik nogal een wonderlijke plek vond. Op die stok slapen de haan en de kippen. Hanen en kippen kakken in hun slaap. Maar niet die  nacht. En ook niet veel nachten daarna. Eerst was veel geschreeuw en gefladder, daarna verdwenen zowel de haan als de rest van de kippen naar een ander deel van het hok en sliepen de kleintjes kakloos onder de stok en onder hun moeder. Er valt veel te leren van pluimvee zo leest u wel.

En nu zijn ze alweer zes weken en lijken zij in het niets meer op de gele donsjes van toen. Hoewel ze nog klein van stuk zijn lijken het al echte kippen. Die naam dragen ze tot ze groot genoeg zijn om te zien of er ook haantjes tussen zitten. In dat onderscheid ben ik nog niet zo goed.

Mip.