KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ja, ja ik weet het. Het duurde allemaal weer veel langer dan de bedoeling was. Toen ik eenmaal een tijdje gestopt was met schrijven beviel me dat eigenlijk wel. Ineens zag ik de zinloosheid van lange verhalen. Een foto zegt meer dan duizend woorden is een veel gehoorde kreet. En het treft, ik ben getrouwd met een fotograaf. Alweer twintig jaar sinds 27 oktober. Op 26 oktober haalde ik mijn trouwjurk met alle toebehoren van 20 jaar geleden van zolder. Terwijl ik me omkleedde moest ik ineens weer denken aan de toen achtjarige dochter van vrienden. Zij vroeg aan haar vader: “Pap zou Mip in het wit trouwen met een mooie lange sluier?” Ik denk het wel zei hij en ze besloten het met eigen ogen te komen zien. Haar gezichtsuitdrukking staat nog vers in mijn geheugen.


De jas over de jurk was een onderdeel van het geheel. Net als de muts. Allebei afgekeken van een lui paard en daarna in de fabriek nagemaakt.

Van deze jurk met bijpassende fietsbroek heb ik daarna nog heel wat jaren plezier gehad. Net zoals de Dr. Martens schoenen, die draag ik tot op heden nog steeds.

Deze foto maakte Hans om aan te geven dat ook in ons huwelijk de haren ons soms ten berge reizen maar dat ons liefde toch altijd maar sterker wordt.


Dit is ons dak. Niet na een flinke bonje in de relatie maar na een noorder storm die ineens de kracht van een orkaan  had. Niet lang, maar lang genoeg om het dak boven het balkon voor de helft weg te blazen. Gelukkig is het huis nog helemaal in tact.

En dit zijn de pannen. Niet meer te gebruiken. Pip was het er mee eens.

 

Dit is Loes. Mijn schoolvriendinnetje sinds 1969. Ze was “slechts” vijf dagen bij ons maar we hadden voor vijftig jaar in te halen. Heerlijk! Een deel van onze jeugd hebben we weer herbeleefd. De mooie en de minder mooie dingen. Ook dat hoort bij een langdurige vriendschap. eigenllijk is ze niets veranderd. Altijd nieuwsgierig naar de mooie dingen van het leven. Één daarvan is muziek. Dus mocht Hans haar ook een paar uur per dag lenen, zodat ik swingend de keuken in kon voor wat behapbaar voedsel.

Nog maar net aangekomen maar onze woordenstroom begon waarbij het twee jaar geleden ophield toen zij ook hier was.

Maar ze heeft ook altijd veel te vragen en kan bijna niet wachten op antwoord.

Dit is Hans die zichzelf portreteerd na een aanval van de huishoudtrap. Hoewel, aanval? Wat doet een huishoudtrap eigenlijk in het maïs? Welnu, Hans zag hele mooie luchten maar zijn beeld werd verziekt door hoge maïsplanten. Hij haalde de huishoudtrap uit de moestuin. Klom er op. Werd enthousiast van de beelden. Huishoudtrap zakt weg in een molshoop. Huishoudtrap knikte op een punt waar het niet zou moeten. Hans probeerde zichzelf en zijn camera te redden. De huishoudtrap zakte door haar hoeven zoals Bambi met Stampertje op het ijs. En toen was er een klap. Samen hebben ze het er goed vanaf gebracht, Hans en zijn camera. Hoewel Hans wel wat meer schade had. Vooral zijn ego liep de meeste schade op.

Maar opdracht gelukt.

Dit zijn de foto’s van een gewonde vleermuis die Hans op het terras vond. Na een goede verzorging en een paar uur bijkomen in een met keukenpapier belegd koekblik kon hij diezelfde avond weer opstijgen.

 

Dit is een vliegende vleermuis de zgn. Rosse vliermuis die bij daglicht vliegt. Maar alleen in oktober.

Deze foto is gemaakt tijdens mijn verjaardag die ik in de ochtend vierde bij vrienden K&M. Ik wilde geen cadeautjes die ik toch kreeg. Mijn zelfgebakken appeltaart kreeg een voldoende van K die een soort meester bakker is. Dus was het compliment mij veel waard.

 

In september kocht Hans een nieuw set onderbroeken. De gelijkenis met de koelkast is eigenlijk onvoorsteldbaar.

 

Neef Jan Willem en zijn vrouw Marion kwamen een weekendje langs. Ze waren in Slovenië op vaakantie en toch in de buurt. Op deze foto is goed te zien hoe het hier werkt. Beiden schatten zijn hard aan het werk om appels te vermalen voor het palinkavat. Hans geeft aanwijzingen met in zijn rechterhand een ijskoud biertje. Het was geweldig leuk dat ze er waren. Voor nu en nog eens waren onze afscheidswoorden.

De palinkavaten met alle soorten fruit die verstookt moeten worden tot de uiteindelijke drank. Palinka dus.

Nog een laatste foto samen met de honden. Pip, de meest rechtse van de drie, gaat nog steeds ontzettend goed op de cbd’s. Hij slijt zijn ouwe dag in goede gezondheid met het plezier van een jonge hond.

Dit was het weer even. Tot over een paar dagen voor meer nieuws.

Mip