Goedaardig.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

A&R. Tja, A&R, alweer de 11e editie van twee fantastische weken samen zijn. Hoewel er dit jaar een iets andere planning was. Als er natuurlijk al wat gepland wordt. Zij zijn als het ware “Werk in Uitvoering”. Vaak is er overleg van dingen die zij zien en de vraag of daar iets aan gedaan moet worden. Meestal is dan het antwoord JA. En soms is er een vraag van onze kant waarop het antwoord dan ook meestal JA is.

De bank naast de abrikozenboom stond er nog niet zo lang en de bank was ook nog goed. Maar de abrikozenboom heeft voor een groot gedeelte de geest gegeven en om zo’n leuke bank naast een dode bank te laten staan is natuurlijk geen optie. Vooral omdat juist die plek omgeven is door zoveel natuurlijke schoonheid. Nu is de bank verplaatst tussen een appelboom en een pruimenboom in. Eigenlijk een veel mooiere plek en ook nog meer schaduw. Die schaduw was trouwens hard nodig toen zij al zuchtend, puffend en zwetend de bank uitgroeven. En daarna weer opnieuw ingroeven. De zon scheen ongenadig fel. Tussendoor is er nog een nieuw windscherm aan de buitenkant van de moestuin gemaakt. Staan de palen in de moestuin ineens weer een stuk steviger, sluit het hek naar de grote tuin weer, sluit het hek naar de tweede moestuin weer, is het hek voor helemaal in de verf gezet, is het doek tegen de vossen weer gefatsoeneerd en nog veel meer dingen waar ik nu even niet op kan komen. En dit alles tussen de planning door.

Wat die planning dan was? Welnu, A heeft besloten om de vierdaagse van Nijmegen te gaan lopen. Vier dagen, veertig kilomter per dag die dan natuurlijk wel (gelijk de elfstedentocht, maar dan in de meestal gloeiende hitte van de julizon) binnen acht uur gelopen moet worden. Voor wie kan rekenen is dat strak 5 km per uur, maar er zitten ook nog kleine pauzes in en daarom moet dat tempo hoger zijn om uiteindelijk de eindstreep op tijd te halen. A had een trainingsprogramma. Verschillende dagen van 8 km, een dag van 25 km met daaraanslutend 20 km. R liep de 8 km met haar mee, maar toen wij hen onderweg zo zagen lopen ging er iets kriebelen bij mij en zo onstond het idee dat ik best een paar keer met haar mee wilde lopen. Die korte afstand natuurlijk, dat begrijpt u wel. Want het lijkt een makkie, dat wandelen, maar ik kan u verzekeren dat het helemaal geen makkie is. Vooral als de zon zo ongenadigd fel schijnt. R was wel zo sportief om de 20 km met haar mee te lopen, hoewel hem dat op een paar blaren kwam te staan. Maar goed, alles voor de liefde. Ja, R is goed en ook heel aardig en aan zo’n partner heb je dan ook wat.

Zelf liep ik vier keer met haar mee. En het was zo leuk, dat ik wel behoefte heb om dat veel vaker te doen. Je komt nog eens ergens met een paar schoenen en het is ook nog eens goed voor de geest. Maar heel eerlijk, we hadden ook zoveel te kletsen dat de tijd gewoon voorbij vloog. Ja, A is lief en aardig en ook nog een heel goed mens.

Wat niet zo in goede aarde viel was de oproep van de politie aan Hans om zich voor derde keer te melden bij het bureau, omdat bij hen nog steeds niet helder is dat hennep en wiet twee verschillende soorten zijn en dat Hans nog steeds (nu bijna twee jaar) wordt verdacht van het opzetten en leiden van een criminele drugsbende. Ondertussen, naar nu blijkt, is er een dossier aangemaakt dat ca. 360 pagina’s beslaat. Ja, ja alles wordt onderzocht. Of er niet een geheime rekening is waarop een bijna onzichtbare manier geld kan worden doorgesluisd. Verschillende banken die hier op werden aangeschreven moesten hen helaas mededelen dat de naam van Hans daar niet bekend was. Verder zat in het dossier een onderzoek naar de zaden van Vreeken in Dordrecht. Iemand in Budapest is bijna vier maanden bezig geweest de website te onderzoeken. Alle duizenden zaden zijn doorgenomen, bekeken of er  drugsgerelateerde zaden bij zaten. Daarna werd dit vertaald in het Hongaars met daarachter de conclusie dat er geen van die zaden op de website te vinden zijn. Omdat het hele dossier in het Hongaars is heeft Hans (geheel volgens Europees recht) het recht om dit helemaal in het Nederlands te laten vertalen. Vervolgens heeft hij, samen met de advocaat, een verzoek ingediend om de zaden chemisch te annalyseren, omdat iemand in Budapest er met het oog naar gekeken heeft en tot de conclusie kwam dat het inderdaad wiet was. Neem een paprikazaadje, kijk er naar en weet zeker dat dit zoet of scherp is. Lijkt ons toch allemaal schieronmogelijk. De procedures zijn nu in werking en dan is het weer afwachten wat de volgende idiote stap van Budapest is. Wordt dus nog steeds vervolgd maar wij gaan wel voor de goede afloop, dat staat vast. Zijn ze helemaal gek geworden.

Hoewel ik deze laatste woorden nogal stoer schrijf moet ik zeggen dat zowel A als R mij van enorme steun waren tijdens het wachten tot Hans weer thuis kwam. Het is namelijk nooit zeker welke konijn er nu weer uit de hoed getoverd wordt. En bij stress denkt men zelden aan mooie dingen.

Tussen al het werken, lopen, gezellige verrassingsbezoeken en politieverhoren door kochten wij een doos prachtige allereerste aardbeien. Altijd een tractatie voor de smaakpapillen. Heerlijk waren ze. Maar de volgende stak Hans zijn tong naar mij uit met de vraag of ik wilde kijken wat er zat. Er zat een witte bobbel die best groot was. Misschien een allergische reactie op de aardbeien zei ik en besteede er eigenlijk geen aandacht meer aan.

De twee weken met A&R liepen alweer teneinde. De tijd was weer voorbij gevlogen en heeft diepe sporen van liefde achtergelaten. Heerlijk zijn ze. Goed en aardig.

Twee dagen later, heel vroeg in de morgen, keek Hans mij diep in de ogen en ik merkte dat hij moest slikken voor hij zijn woorden kon uitspreken. Het is een tumor, die bobbel op mijn tong wijst naar geen enkele andere richting. Vreemd, dat je zo op een hele vroege maandagmorgen met nog een hele dag vol nieuwe plannen ineens heel anders van reactie bent. En dat een toekomst met een derde keer kanker toch eigenlijk ineens wel heel wankel wordt. En het enige dat je dan eigenlijk alleen maar kan is handelen. Niet dat mijn Hongaars nou zo perfect is maar ik spreek het nou eenmaal beter dan Hans, pleeg ik telefoontjes en maak ik de afspraken. Eerst huisarts, daar konden we gelijk terecht. Ze bekeek zijn tong aandachtig en tegelijk ratelde de verwijzingen uit de printer. Omdat er ook nog een rare plek boven op zijn hoofd zat en zij dat ook niet met ogen vol vertrouwen bekeek, schoof daarvoor ook maar meteen een verwijzing uit de printer. De komende dagen stonden in het belang van artsen die ergens verstand van hebben.

Dinsdag al bekeek de huidarts de plek op het hoofd met een vergrootglas. Het kijken duurde net iets te lang om je er behaagelijk bij te voelen. Bioptie was haar eindconclusie en wel zo snel mogelijk. Woensdagmorgen reden we met de tong naar Pécs, waar we eerst verwezen werden naar het verkeerde ziekenhuis. Zo’n plek waar je nooit terecht wilt komen. Bij binnenkomst waan je jezelf in een slechte film met slechte acteurs die alle stoelen bezet houden en weer anderen hangen verveeld tegen de muur. Maar een ding hebben ze gemeen, ze staren je allemaal aan met een vreemde blik. En dat dan allemaal in een soort kelder. De krochten van de hel, daar deed het mij aan denken. Als de hel echt zou bestaan, zou die er in mijn ogen zo uitzien. Maar gelukkig zaten we helemaal verkeerd en moesten we naaar een ander gebouw, daar niet al te ver vandaan.

We liepen naar de wachtruimte, die was leeg. Dat treft want we houden beiden niet zo heel erg van wachten of eigenlijk helemaal niet. Na tien minuten werd Hans binnen geroepen. Een jonge arts bekeek de tong. Lang, veel te lang naar mijn zin. Hij keek naar Hans en toen naar mij. Het is inderdaad een tumor, maar bijna zeker weten is het een goedaardige. Raar, dat woord goedaardig, was helemaal niet in mijn woordenlijst opgenomen. Kwaadaardig, dat is het woord dat we al jaren en vooral ook de laatste tijd steeds vaker horen. Toen bleek ineens dat ik al drie dagen met Wilton Feijenoord op mijn schouders had gelopen en dat hele scheepscomplex donderde in één keer van mijn nek. En het trof toch allemaal die dag want er was een chirurg aanwezig en als we nog even wilden wachten kon de tumor direct verwijderd worden en voor onderzoek worden opgestuurd. Drie kwartier later stonden we buiten. Zonder tumor. Hans met een snee in zijn tong, bij elkaar gehouden door wat draden en ik breed lachend naast hem. De uitslag (ja, je zou er soms uitslag van krijgen) zal nog twee weken op zich laten wachten. Goedaardig, hoe vaak hoor je dat woord eigenlijk nog?

En wat volgens de weer volgende specialist ook goedaardig is, is het plekje op Hans” hoofd. Niets mis mee, zei de arts.

En ondertussen zijn hier sinds een paar dagen weer nieuwe kuikens geboren. 4 bij de krielkip en 3 bij “halve kip” (dit omdat deze kip half krielkip en half gewone kip is). En het blijken zeer goedaardige kippen. Nu nog even afwachten of onze katten ook zo goedaardig zijn, want hun tijgersluipgang langs het kippenhok bevalt ons niet helemaal.

Het verhaal werd toch iets langer dan de planning was, maar er viel toch nog wel wat te vertellen. En eerlijk gezegd zijn er nog veel meer verhalen, maar daarover zeer binnenkort meer. Ik wens een ieder nog heel veel goedaardige uitslagen toe.

Mip

6 thoughts on “Goedaardig.

  1. Sodeju, wat een verhaal! Ik hoop toch zo voor jullie dat de slechte film eindelijk eens is afgelopen! Heel veel sterkte en de duimendraaimachine voor wat betreft een goede afloop staat aan.

  2. Wat een leven, nooit een saai moment bij jullie ,al hopen jullie daar wel is op denk ik ,
    even geen ziekenhuis,politie , te veel regen ,te weinig regen, geen ongedierte, bomen die het gewoon blijven doen,
    Rustige zomer gewenst XXX Jorien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s