Zwaai nooit met een handdoek.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen

Het is alweer ruim anderhalve maand geleden dat Margreet hier was. Ze kwam weer een week logeren en dat is altijd prettig en gezellig. We hadden een heerlijke tijd. De temperaturen waren ergens tussen warm en heet. Omdat we elkaar al zo lang kennen zijn er altijd weer zoveel verhalen op te halen. Vroeger speelt daar een enorme grote rol in. En juist omdat we hier twaalf jaar geleden blanco naartoe verhuisden sta je er niet zo bij stil dat “vroeger” niet meer zo vaak voorbij komt. Natuurlijk hebben we nu ook herinneringen te delen met mensen die we hier jaren geleden hebben ontmoet. Maar dat is nog steeds geen “vroeger”. Dat is niet “weet je nog toen we op tienertour  gingen? En waar we dan toch allemaal op die hele jonge leeftijd, tussen 13- en 15 jaar, naartoe waren gereisd.” Vooral ook, omdat we zo’n lol hadden tijdens die treinreizen en we met elkaar de coupé flink op zijn kop zette. En juist dat maakt de vriendschap nog bijzonderder.

Deze keer bezochten we verschillende zwembaden om vooral terug te koelen. Maar ook bezochten we samen Pécs om een dag te shoppen. Niet echt mijn hobby, dat shoppen maar wel beregezellig. En allemachtig nog an toe, wat hadden we elkaar veel te vertellen! Het is dat er tussendoor geslapen moest worden, anders hadden we er een marathon van gesprekken van kunnen maken.

De week vloog voorbij en op maandagmorgen vertrok Margreet weer richting Budapest waar haar vliegtuig om tien uur in de morgen vertrok. Omdat ze met een taxibusje naar het vliegveld reisde en die chauffeurs altijd nogal ruim de tijd rekenen, zette wij haar om half vier in de nacht af in Pécs. Wel vroeg maar dan heb je natuurlijk nog wel wat aan je dag.

Na haar vertrek bleef de hitte nog even hangen. “We moeten nu echt een keer met de honden gaan zwemmen” riep ik Hans toe en zo kon het gebeuren dat wij op een vrolijke vrijdagmorgen naar het meer reden. Het moest de doop van Bence worden want die had nog nooit echt gezwommen, behalve dan in de kabbelende waterstroom achteraan de tuin. Sissie en Beau voelden de bui al hangen en begonnen al vrolijke geluiden te maken toen we nog maar net onderweg waren. We stopten de auto vlak bij het meer. Het was er stil. Eén visser een stuk verderop en een vrouw in rode bikini die op een handdoek onder de parasol lag te baden in de gebroken zon. Dat kwam mooi van pas want vier honden in bedwang houden met veel mensen wordt toch een stuk lastiger. Beau sprong gelijk te water, gevolgd door Sissi. Pip, onze ouwe getrouwe grote lieve schat, deed het wat rustiger aan en zwom gestaag zijn rondje. Bence stond nog steeds op de kant toen ook Hans te water ging. Hij vond het allemaal wat eng maar uiteindelijk lukte het Hans toch hem een klein rondje te laten zwemmen. Ik bleef op de kant om zowel de honden op te vangen als de ballen te pakken die zij steevast op het schuine deel legden, zodat die of tussen de rotsblokken of weer te water kwamen. Bence bleef nog even op de gladde trap staan toen Sissi iets zag. Ze liep er op af, nieuwsgierig als een hond kan zijn. Bence volgde haar en ondanks mijn roepen herkende hij ineens zijn eigen naam niet meer. Hij liep door terwijl Sissi keurig terug kwam. Ik zag hem kijken. Het moet de rode bikini geweest zijn die hem aantrok. De vrouw zag dat Bence naar haar keek en als blijk dat zij er niet van gediend was dat de jonge hond haar kant op kwam pakte zij een handdoek. Ze zwaaide met de handdoek. Bence versnelde en ik zag aan zijn houding “een zwaaiende handdoek, dat beloofd wat!”. Hij vloog er op af. Wat de vrouw niet wist is dat Bence gek is op liggende mensen. Die wil hij bespringen en daarna zoenen, intens zoenen. De handdoek zwaaide en zwaaide en ik hoorde nieuwe Hongaarse woorden zelfs door het likken van haar gezicht heen. Zoveel vloeken kon ik echt niet onthouden, het waren er teveel. In haar woordenstroom moesten ook de buitenlanders het ontgelden. Ik rende er naartoe, bood mijn verontschuldigingen aan terwijl ik Bence van de vrouw probeerde af te trekken. Maar hij vond haar zo lief en wilde haar met geen mogelijkheid verlaten. Na nog eens tien/twintig keer sorry te hebben gezegd had ik ook wel genoeg van haar geschreeuw. Ik greep Bence bij zijn nekvel, tilde hem in mijn armen en vertelde de vrouw dat duizend keer sorry toch wel genoeg mocht zijn. Ik beende weg met Bence in mijn armen onder een stroom van weer heel veel nieuwe woorden. Eerlijk gezegd kwam de vrouw mij nogal een beetje chagerijnig over. Zelfs tot we wegreden bleef ze maar gaan. Ik zou zeggen, zwaai nooit met een handdoek, daar krijg je alleen maar narigheid van.

  1. Mip

 

 

4 thoughts on “Zwaai nooit met een handdoek.

  1. Weer een mooi verhaal Mip! Sommige mensen hebben iets met kattenverhalen en kattenfoto´s; ik geniet van honden(gedrag). En ook honden kunnen er wel eens voor zorgen dat ik last krijg van een beperkt vocabulaire om uitdrukking te geven aan mijn boosheid. Zo vond mijn laatste hond Guus – inderdaad: de keeshond – het ook prachtig als ik op de grond ging liggen. Hij kwam dan gezellig naast me liggen en stopte dan zijn neus diep in mijn oksel om de heerlijke luchten van de baas op te snuiven. Dan kon hij me aankijken met een bijna verliefde blik, maar soms kwamen er bij dat snuiven wel eens stofjes (uit mijn trui) in zijn neus en dan moest hij niesen. Dat gebeurde dan direct in mijn gezicht en hij heeft het nooit begrepen dat ik daar boos om werd. Guus heeft het trouwens op het strand ook wel eens gepresteerd om ´s avonds – toen ik zelf na een warme dag ging zwemmen – naar een verderop gelegen hoopje kleding welke was afgedekt met een handdoek te lopen om daar overheen te piesen. Het was al gebeurd voordat ik het in de gaten had en ik deed toen maar net alsof ik het niet gezien had. Toen ik zelf het water in ging, ging een andere meneer eruit. Vanuit het water zag ik hoe hij naar het stapeltje kleding liep, de handdoek pakte en zich stevig ging afdrogen. Hij had niets in de gaten. Toch heb ik Guus niet duidelijk kunnen maken dat hij dat maar niet meer moest doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s